Ψυχολογικό Τεστ Καρέκλας - ας παίξουμε

[Annoula]

Γιατί θέλω τη ζέστη, δε θέλω να έχω πλάτη στον χώρο και να καθίσω δίπλα στον άνθρωπο και όχι μακριά του

[Θοδωράκος]

παιδάκια υπάρχει κάποιος λόγος που επιλέξατε την θέση ή έτσι απλά ενστικτωδώς?

Διάλεξα την 4 γιατί:

- έχει θέα το τζάκι
- είναι μακριά από τον άγνωστο και έχουμε τον χώρο μας
- αν καθόμουν στην 5 θα ήμασταν φάτσα με φάτσα με τον άγνωστο, και θα μου φαινόταν αμήχανο και για τους δυο μας
- αν έρθουν κι άλλοι άγνωστοι, εκτός από τις απέναντι θέσεις, υπάρχει και η ενδιάμεση καρέκλα 2 για όποιον δεν θέλει να κάτσει ακριβώς δίπλα σε κάποιον από τους δυο μας.

[Βικούλα]

Στην 3.
Για να βλέπω το τζάκι και να μην με καίει, επίσης να μπορέσουμε να,μιλήσουμε με τον άνθρωπο αλλα όχι άβολα κοντά, να υπάρχει μια απόσταση λογω του ότι είναι άγνωστος.

[ALEXOULA]

Στην 2
Για να είμαι κοντά στον άγνωστο ,να τον βλέπω και να συνομιλώ μαζί του , όπως και με τους υπόλοιπους ,να έχω απέναντι το τζάκι και να το κοιτώ ,χωρίς μεγάλη ζέστη.

[Vasoula]

και η λύση


Καρέκλες 1–2: Ο κοινωνικός και συνδετικός τύπος

Αν επιλέγεις θέση κοντά στους άλλους, πιθανότατα έχεις έντονη ανάγκη για επικοινωνία και σύνδεση.

Χαρακτηριστικά:

ευκολία στις κοινωνικές επαφές
φιλική και προσιτή συμπεριφορά
ικανότητα να δημιουργείς άνεση στους γύρω σου
προτίμηση στις σχέσεις και στη συνεργασία
Οι άνθρωποι αυτού του τύπου αντλούν ενέργεια από την επαφή και συχνά λειτουργούν ως «γέφυρα» μέσα σε κοινωνικά σύνολα.



Καρέκλες 3–4: Ο ισορροπημένος παρατηρητής

Αν προτιμάς μια θέση κοντά αλλά όχι πολύ κοντά στους άλλους, δείχνεις ισορροπία μεταξύ κοινωνικότητας και προσωπικού χώρου.

Συνήθως:

παρατηρείς πριν μιλήσεις
ακούς προσεκτικά
προτιμάς βαθιές συζητήσεις αντί για επιφανειακές
επιλέγεις λίγες αλλά ουσιαστικές σχέσεις
Πρόκειται για άτομα ήρεμα, με εσωτερική αυτοπεποίθηση και σταθερότητα.



Καρέκλες 5–6: Ο ανεξάρτητος χαρακτήρας

Η επιλογή πιο απομακρυσμένης θέσης δείχνει ανάγκη για αυτονομία και προσωπικό χώρο.

Χαρακτηριστικά:

άνεση στη μοναξιά
ανεξαρτησία στη σκέψη και δράση
προτίμηση στην ποιότητα σχέσεων αντί για ποσότητα
βαθιά εσωτερική σκέψη
Δεν σημαίνει απομάκρυνση από τους άλλους, αλλά ισχυρή αίσθηση αυτοπροσδιορισμού.



Καρέκλες 7–8: Ο άνθρωπος της ασφάλειας και της ζεστασιάς

Αν σε τραβάει η θέση κοντά στο τζάκι, πιθανότατα αναζητάς συναισθηματική σταθερότητα και ηρεμία.

Συνήθως:

αποφεύγεις την ένταση και τις συγκρούσεις
δίνεις σημασία στην αρμονία
είσαι υποστηρικτικός προς τους άλλους
αντιλαμβάνεσαι έντονα το συναισθηματικό περιβάλλον
Τέτοιοι άνθρωποι λειτουργούν συχνά ως σταθερή υποστήριξη στις σχέσεις τους.



Καρέκλα 9: Ο δυναμικός και αποφασιστικός τύπος

Η επιλογή της απέναντι θέσης δείχνει αυτοπεποίθηση και άμεση κοινωνική παρουσία.

Χαρακτηριστικά:

άνεση στην οπτική επαφή και την επικοινωνία
πρωτοβουλία σε κοινωνικές καταστάσεις
ξεκάθαρη έκφραση απόψεων
φυσική ηγετική τάση
Πρόκειται για άτομα που δεν αποφεύγουν την προσοχή και λειτουργούν με σαφήνεια και αποφασιστικότητα.




Η προσωπικότητα αλλάζει με τον χρόνο
Αξίζει να σημειωθεί ότι τέτοιες επιλογές δεν είναι σταθερές. Μπορούν να αλλάξουν ανάλογα με:

τη διάθεση
τις εμπειρίες
τη φάση ζωής
το συναισθηματικό φορτίο
Ένας κοινωνικός άνθρωπος μπορεί να επιλέξει απόσταση όταν χρειάζεται ηρεμία, ενώ ένας ανεξάρτητος μπορεί να αναζητήσει εγγύτητα σε άλλες στιγμές.

Τι μπορεί να σου δείξει αυτή η επιλογή
Τέτοιου είδους τεστ δεν είναι διάγνωση προσωπικότητας, αλλά ένας απλός τρόπος αυτοπαρατήρησης.

Μπορεί να σε βοηθήσει να κατανοήσεις:

τι σε κάνει να νιώθεις άνετα
πώς αντιδράς σε κοινωνικά περιβάλλοντα
ποια μορφή σχέσης προτιμάς
τι χρειάζεσαι συναισθηματικά
Τελική σκέψη
Οι μικρές, αυθόρμητες επιλογές της καθημερινότητας συχνά κρύβουν περισσότερα απ’ όσα φαίνονται.

Πού θα καθόσουν σε εκείνο το δωμάτιο;
Και τι λέει αυτό για τον τρόπο που κινείσαι μέσα στον κόσμο;

[Vasoula]

Ανεξάρτητα από τις απαντήσεις του τεστ, εγώ θα πρότεινα να σκεφτείτε λίγο περισσότερο την επιλογή σας

[Vasoula]

εγώ πχ. με "άλλα μάτια" θα έλεγα ότι οι πιο υγιείς επιλογές είναι οι θέσεις 1 και 9 και οι πιο ασθενείς επιλογές είναι οι θέσεις 4, 5 και 6

όπου "υγιείς" εννοώ πιο ελεύθεροι, πιο σίγουροι για τον Εαυτό τους, πιο συναισθηματικά ασφαλείς
ενω "ασθενείς" εννοώ πιο συναισθηματικά ανασφαλείς, περισσότερο καχύποπτοι, πιο ελεγκτικοί

[Μάνος]

Μάλιστα…
Πολύ ενδιαφέρον!
Θεωρώ Βασούλα μου όλες οι επιλογές θα μπορούσαν να έχουν 2 όψεις - σαν το νόμισμα. Και να μην υπάρχουν ασθενείς και υγειής επιλογές. Εξαρτάται δηλαδή η ερμηνεία που θα δώσει ο καθένας.
Όμως αυτό είναι καθαρά δική μου αίσθηση.

[Vasoula]

μα είπα "με άλλα μάτια" Μανούλη μου. Καθαρά μια δική μου άποψη είναι αυτό και σας το είπα έτσι απλά (κουβέντα να γίνεται δηλαδή)

Εκτός από τις θέσεις 1 και 9 όλοι είπατε ότι θέλετε απόσταση ασφάλειας από τον άνθρωπο. Γιατί? αναρωτήθηκα...
Τι έχετε να φοβηθείτε?

Για την δική μου αντίληψη, στις θέσεις 1 και 9 θα έπρεπε να γινόταν συνωστισμός
Είναι αυτό το "ανεπιφύλακτα" της θετικότητας που κάνει τους ανθρώπους να πλησιάζουν ο ένας τον άλλον χωρίς υποψίες.

Πάντα κάθε μου επιλογή μου δίνει ένα ερέθισμα να μάθω περισσότερα για εμένα.


Όμως σωστά το λες και εσύ...
Όπως το βλέπει ο καθένας...

Εσείς παιδάκια? πως το νιώθετε?

[Μάνος]

Η επιφυλακτικότητα Βασούλα μου ήρθε αργότερα στη λίστα.
Σκέφτηκα δηλ. πως από τη στιγμή που μου είναι εντελώς άγνωστος, που ξέρω τι καπνό φουμάρει, αλλά το σκέφτηκα σε δεύτερο χρόνο.

Πρωτίστως από το μυαλό μου πέρασε πως αυτός ο άγνωστος μπορεί να μην είχε όρεξη για μπλαμπλακια, οπότε από διακριτικότητα επέλεξα την απέναντι ακριβώς θέση, προς εξερεύνηση. Σκέφτηκα πως ίσως να ένιωθε άβολα αν καθόμουν δίπλα του τη στιγμή που είχε τόσες κενές θέσεις.

Με σεβασμό λοιπόν στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα ή που θα εξακολουθούσα να κάθομαι εκεί ή που θα μετακόμιζα δίπλα του.

Από την άλλη, σκέφτομαι τώρα πως αν δύο άνθρωποι θέλουν να επικοινωνήσουν, τα δύο μέτρα απόστασης δεν θα σταθούν εμπόδιο.
Έπειτα είναι και το άλλο: γιατί να μην δώσω στον εαυτό μου το χρόνο που έχει ανάγκη να εναρμονιστεί σε ένα νέο περιβάλλον και ΚΑΤ’επέκταση με την παρουσία ενός αγνώστου;
Όχι όμως από φόβο, αλλά από σεβασμό στην δική μου την ανάγκη.

[Vasoula]

μα ναι φυσικά πρέπει να σέβεσαι την αναγκη σου, Μανούλη μου. Εννοείται αυτό...
Το ερώτήμα μου όμως είναι γιατί να υπάρχει αυτή η ανάγκη?

Τουλάχιστον αυτό θα με ρώταγα, αν διάλεγα μια πιο μακρινή θέση από έναν άνθρωπο που τον βρήκα εκεί, έχοντας την ευκαιρία να επικοινωνήσουμε

Ξέρεις καμιά φορά ο φόβος καμουφλάρεται σε σεβασμό...Καμιά φορά λέμε ε?

[Ellaki]

Όσον αφορά το πόρισμα του τεστ, θα έλεγα ότι το πέτυχε γιατί μου αρέσει η επαφή με άλλους ανθρώπους, και θα έλεγα ότι μου λείπει μερικές φορές.

Τώρα αν η επιλογή μου έγινε από εσωτερική ανάγκη, δεν με πειράζει καθόλου γιατί είναι αυτό που θέλω.

[Vasoula]

μα Ελλάκι μου, γιατί να σε πειράζει το να θέλεις να επικοινωνήσεις με τους άλλους?
Αυτό ειναι κάτι εντελώς φυσιολογικό για έναν Άνθρωπο. Το να μην θέλεις είναι το μη φυσιολογικό

κάτι δεν κατάλαβα

[Θοδωράκος]

Βασούλα μου, εγώ όσο και να το σκεφτώ, δεν μπορώ να "δω" τις θέσεις 1 και 9 ως κάτι "υγιές".

Ακόμα και εάν πούμε ότι οκ, όσο πιο μακριά κάθεσαι τόσο πιο ακοινώνητος είσαι, κλπ, και το δω από αυτό το πρίσμα, το πιο κοντινό που μπορώ να δω ως οκ είναι οι 2 και 8. Οι 1 και 9 μου φαίνεται ότι απλά πάω και κάθομαι πάνω στον άλλο και στριμωχνόμαστε σε μισό τετραγωνικό χώρο χωρίς λόγο.

Αν δηλαδή το πηγαίναμε σαν μία "κλίμακα κοινωνικότητας", όπως οι πιο μακρινές θέσεις θα ήταν οι πιο μη-κοινωνικές, έτσι και οι τελείως διπλανές θα ήταν οι υπερ-κοινωνικές. Εξίσου προβληματικά και τα δύο.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω ότι... ταυτίζομαι με το "πιο ελεύθεροι, πιο σίγουροι για τον Εαυτό τους, πιο συναισθηματικά ασφαλείς" που έγραψες Βασούλα, ή ότι... αποκλείω για μένα το "πιο συναισθηματικά ανασφαλείς, περισσότερο καχύποπτοι, πιο ελεγκτικοί".

Σε κάθε περίπτωση το "ακούω" αυτό που λες. Και ήδη επεξεργάζομαι (και αυτο-παρατηρώ) το κατά πόσο οι αποστάσεις που κρατάω είναι αποτέλεσμα "σεβασμού" και "διακριτικότητας", ή αυτά γίνονται δικαιολογίες (ή συνήθειο) για να διαιωνίζονται οι άμυνες.

[Vasoula]

Θοδωράκο μου
Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο (της αυτογνωσίας)
Να σκέφτεσαι και να νιώθεις έξω από το "τραύμα", και να κλίνεις περισσότερο προς την αληθινή σου φύση
Η ανάγκη να κρατάς αποστάσεις από τους άλλους δεν είναι σε καμία περίπτωση από διακριτικότητα, εκτός κι αν ο άλλος σου δείξει ότι δεν σε θέλει κοντά του.
Αυθόρμητα επιλέγεις να είσαι κοντά στους ανθρώπους γιατί η καρδιά σε έλκει προς αυτήν την κατεύθυνση. Και αν διακρίνεις ότι ο άλλος ενοχλείται, τότε υποχωρείς διακριτικά και απομακρύνεσαι. Σε καμία περίπτωση δεν επιβάλλουμε την παρουσία μας σε κανέναν, αλλά αυτό είναι κάτι άλλο από το να σκεφτόμαστε αρνητικά εκ προοιμίου για τον άλλον ότι δεν μας θέλει κοντά του.

Σε κάθε περίπτωση έχουμε την ορθή κρίση

ένας άνθρωπος που ενοχλείται από την παρουσία άλλων, δεν πάει να καθίσει σε ένα τραπέζι με 9 άδειες θέσεις, γιατί ήδη γνωρίζει ότι θα γεμίσει...
Οπότε έχουμε μια πρώτη ένδειξη ότι δεν έχει άμυνες, ότι θα χαρεί με την παρουσία συνανθρώπων και παρατηρούμε...
Οπότε δεν είναι υπερ-κοινωνικότητα, που μέσα της περιέχει και κάτι ενοχλητικό. Δεν κάθεσαι δίπλα του για να τον ενοχλήσεις, κάθεσαι δίπλα του για να επικοινωνήσεις...Έχει διαφορά

Και αυτό ακριβώς ήθελα να νιώσετε με την συζήτηση...
Ότι η "νοοτροπία" μας δεν είναι η αληθινή μας φύση, αλλά προέρχεται από τα βιώματα μας, τα οποία στην αυτογνωσία προσπαθούμε να υπερβούμε για να βρούμε τον αληθινό μας πυρήνα...