Vaso έγραψε:σας αφιερώνω αυτό το βίντεο
αξιοπρέπεια...
σπάνια να την νιώθεις σαν αληθινή ποιότητα της ελευθερίας να μην είσαι τίποτα
http://youtu.be/ldKEKPIxhZ8" onclick="window.open(this.href);return false;




Vaso έγραψε:σας αφιερώνω αυτό το βίντεο
αξιοπρέπεια...
σπάνια να την νιώθεις σαν αληθινή ποιότητα της ελευθερίας να μην είσαι τίποτα
http://youtu.be/ldKEKPIxhZ8" onclick="window.open(this.href);return false;
^tasoulis^ έγραψε:![]()
οχι το ξερω οτι δεν ειμαι...
Απλως εγκαταλειπω καποιες στιγμες αυτο που ξερω για μενα και τοτε νιωθω αυτο το λιγο...
Και αυτο ειναι μαλον που φοβαμαι μην με παρασυρει...το λιγο...
Καπως ετσι,ελπιζω να μην σας μπερδεψα
δεν πρόκειται να κατακτήσουμε την διαρκή ακεραιότήτα μας, αν νομίζουμε ότι αυτή η ακεραιότητα περιέχει μόνο στιγμές δύναμης...
η σταθερότητα έρχεται όταν αφήσουμε απλά τις στιγμές αδυναμίας μας να προκύψουν με αυθεντικότητα...Δεν είμαστε μόνο ένα πράγμα, ένα συναίσθημα, μία σκέψη...Εκεί είναι η ουσία της συνειδητής Ζωής...Να μην ψάχνουμε "χώρο" να κρύψουμε αυτό που μας απογοητεύει, αλλά να δεχόμαστε και την ελευθερία να νιώθουμε και απογοήτευση, όχι σαν διαφορετική κατάσταση, αλλά σαν μια κατάσταση...
Μικρά πραγματάκια εκπαιδεύουν τον νου μας...Τα θεαματικά ας τα αφήσουμε για εκείνους που κυνηγάνε την "αξιοπρέπειά" τους...
άρα να ξέρεις συνειδητά σε τι κατάσταση βρίσκεσαι, σημαίνει ότι νιώθεις καλά και μέσα στην αδυναμία της στιγμής...
δεν πρόκειται να κατακτήσουμε την διαρκή ακεραιότήτα μας, αν νομίζουμε ότι αυτή η ακεραιότητα περιέχει μόνο στιγμές δύναμης...
η σταθερότητα έρχεται όταν αφήσουμε απλά τις στιγμές αδυναμίας μας να προκύψουν με αυθεντικότητα...Δεν είμαστε μόνο ένα πράγμα, ένα συναίσθημα, μία σκέψη...Εκεί είναι η ουσία της συνειδητής Ζωής...Να μην ψάχνουμε "χώρο" να κρύψουμε αυτό που μας απογοητεύει, αλλά να δεχόμαστε και την ελευθερία να νιώθουμε και απογοήτευση, όχι σαν διαφορετική κατάσταση, αλλά σαν μια κατάσταση...
Μικρά πραγματάκια εκπαιδεύουν τον νου μας...Τα θεαματικά ας τα αφήσουμε για εκείνους που κυνηγάνε την "αξιοπρέπειά" τους...
το κρατάω αυτό για να το λέω στον επικρητή μέσα μουδεν πρόκειται να κατακτήσουμε την διαρκή ακεραιότήτα μας, αν νομίζουμε ότι αυτή η ακεραιότητα περιέχει μόνο στιγμές δύναμης...
η σταθερότητα έρχεται όταν αφήσουμε απλά τις στιγμές αδυναμίας μας να προκύψουν με αυθεντικότητα...Δεν είμαστε μόνο ένα πράγμα, ένα συναίσθημα, μία σκέψη...Εκεί είναι η ουσία της συνειδητής Ζωής...Να μην ψάχνουμε "χώρο" να κρύψουμε αυτό που μας απογοητεύει, αλλά να δεχόμαστε και την ελευθερία να νιώθουμε και απογοήτευση, όχι σαν διαφορετική κατάσταση, αλλά σαν μια κατάσταση...
Μικρά πραγματάκια εκπαιδεύουν τον νου μας...Τα θεαματικά ας τα αφήσουμε για εκείνους που κυνηγάνε την "αξιοπρέπειά" τους...
Δεν έχω λόγια γι αυτό το κείμενο!Ο κάθε άνθρωπος συμμετέχει στην κοινωνία με ένα ιδανικό πλαίσιο...Οι θρησκευτικοί το λένε "συμπόνια", οι πολιτικοί το λένε "ισότητα"...
Ο ελεύθερος ΄Ανθρωπος δεν έχει ιδανικό πλαίσιο, γιατί εκπληρώνει διαρκώς τον θεό μέσα στον Εαυτό του!
Και αν αυτό φαντάζει δύσκολο, είναι γιατί δίνουμε σημασία στην ένταξή μας στο πλαίσιο μας, από ότι στον Εαυτό μας...
Το να μείνεις στην σιωπή, είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο, γιατί από μικροί μάθαμε να δηλώνουμε τι είμαστε...
Και ο νους συνήθισε να περιστρέφεται γύρω από αυτήν την δήλωση, χάνοντας κάθε έννοια εσωτερικής κρίσης και διάκρισης...
Πάντα χρειαζόμαστε αποδείξεις γι' αυτό το πλαίσιο, λες και υπάρχουν αποδείξεις για να ορίσεις την φυλακή σου...
Ο εχθρός μας δεν είναι η αράχνη, αλλά ο ιστός της που δεν βλέπουμε μέσα μας...
Αυτό που μας εμποδίζει να Αγαπήσουμε το κάθε τι, είναι αυτό που νομίζουμε ότι αγαπάμε...
Αχ ρε Βασουλάκι μου!!!Βασούλα έγραψε:Για όσους νομίζουν ότι ο «εχθρός» είναι έξω, γιατί δεν έχουν το θάρρος να τον αντικρύσουν μέσα τους...
Για όσους βάζουν ταμπέλες στον εαυτό τους και ξέρουν τι δεν είναι, χωρίς πρώτα να νιώσουν τι έγιναν...
Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να νομίζεις ότι αποδέχεσαι τον εαυτό ΄σου, επειδή βάζεις την ταμπέλα του διαφορετικού και με αυτήν αντιμετωπίζεις τους άλλους...Λες "είμαι αυτό και το δηλώνω" και εκεί έχεις κάνει την πρώτη υποχώρηση στο να δεις γιατί έχεις ανάγκη να το δηλώνεις...
Το να πας κοντρα στην κοινωνία δεν είναι το ζητούμενο...Γιατί και εκεί περιέχεται το "αυτός είμαι" χωρίς εμβάθυνση στο "ποιός είμαι" και η διαφορά τους βρίσκεται στους τόνους θυμού, φόβου και ντροπής, που χωρίζουν τον Εαυτό σου, από αυτό που έγινες...
Ο κάθε άνθρωπος συμμετέχει στην κοινωνία με ένα ιδανικό πλαίσιο...Οι θρησκευτικοί το λένε "συμπόνια", οι πολιτικοί το λένε "ισότητα"...
Ο ελεύθερος ΄Ανθρωπος δεν έχει ιδανικό πλαίσιο, γιατί εκπληρώνει διαρκώς τον θεό μέσα στον Εαυτό του!
Και αν αυτό φαντάζει δύσκολο, είναι γιατί δίνουμε σημασία στην ένταξή μας στο πλαίσιο μας, από ότι στον Εαυτό μας...
Το να μείνεις στην σιωπή, είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο, γιατί από μικροί μάθαμε να δηλώνουμε τι είμαστε...
Και ο νους συνήθισε να περιστρέφεται γύρω από αυτήν την δήλωση, χάνοντας κάθε έννοια εσωτερικής κρίσης και διάκρισης...
Πάντα χρειαζόμαστε αποδείξεις γι' αυτό το πλαίσιο, λες και υπάρχουν αποδείξεις για να ορίσεις την φυλακή σου...
Ο εχθρός μας δεν είναι η αράχνη, αλλά ο ιστός της που δεν βλέπουμε μέσα μας...
Αυτό που μας εμποδίζει να Αγαπήσουμε το κάθε τι, είναι αυτό που νομίζουμε ότι αγαπάμε...