παρ' όλα αυτά, ας κάνω κάποιες ακόμα διευκρινήσεις...
Ο Αληθινός και Αμετάβλητος Εαυτός μας Υπάρχει και μας καθοδηγεί από ένα άλλο, μη ορατό στην συνειδήση του εγώ μας, επίπεδο.
Όσο η συνείδησή μας, βέβαια, είναι το εγώ μας, αυτόν τον αντιλαμβάνεται "Ανώτερο"...κατά την ίδια έννοια που και ο μαθητής θεωρεί τον δάσκαλο ανώτερο, ο υπάλληλος τον διευθυντή του, το παιδί τον γονιό του κλπ κλπ.
Η συνείδηση του εγώ μας νομίζει ότι είναι σκέψεις, συναισθήματα και πράξεις...
συναισθήματα καλά και κακά, σκέψεις καλές και κακές και πράξεις καλές και κακές...
Ο Ανώτερος συμβολίζει για την συνείδηση του εγώ μας, τον ολοκληρωμένο άνθρωπο, στον νου, στα συναισθήματα και στις πράξεις...έχει την ιδιότήτα να τα κάνει όλα σωστά, να έχει υγιή συναισθήματα και ορθή σκέψη...
Αυτές οι ιδιότητες ακολουθούν την λέξη "Ανώτερος", ενώ αντίθετα η λέξη "κατώτερος" δηλώνει νοητική ανωριμότητα, μη υγιή συναισθήματα και μη λογικές ή υπεύθυνες πράξεις.
Ο αιώνιος διαχωρισμός μεταξύ των δύο καταστάσεων, χαρακτηρίζει τον μέσο άνθρωπο, που χωρίς διάκριση και κυρίως χωρίς αυτο-παρατήρηση, δεν καταλαβαίνει ότι αφήνεται σε συμπεράσματα που δεν τα έχει βιώσει ο ίδιος, αλλά τα έχει μάθει...
Το να αφεθείς στον Ανώτερο Εαυτό σου, καμιά φορά ή σχεδόν όλες τις φορές, δεν αφορά καθόλου την απόλαυση έτσι όπως την έχουμε στον νου μας. ΄Οπως δεν αφορά και το σωστό, έτσι όπως το έχουμε στον νου μας, και το καλό, όπως το έχουμε στον νου μας.
Η συνείδηση του εγώ μας, έχει συγκεκριμένες προσδοκίες από τον Ανώτερο Εαυτό, που καθόλου δεν αφορούν την Αλήθεια.
Το να τον ορίσεις οδηγό για να σε οδηγεί, προϋποθέτει ότι είσαι σίγουρος ότι θα αντέξεις και τις ταχύτητές του...Δεν σε πάει βόλτα...
Σε μαθαίνει να Ζεις με τον δικό του τρόπο και οι δικές του ταχύτητες δεν αφορούν τον χρόνο της συνείδησης του εγώ μας, αλλά την αιωνιότητα.
Ο πόλεμος μεταξύ χρόνου και αιωνιότητας είναι στην αρχή αδυσώπητος...Αλλά είναι και αναγκαίος, για να μπορέσεις να αποκτήσεις μια αρχική, λίγο περισσότερο, διευρυμένη αντίληψη της πραγματικότητας από την ψευδαίσθηση...Αυτό το ονομάζουμε "Διάκριση"...
Και από εκεί ξεκινά η Ελευθερία...Γιατί αμαξάς, επιβάτης και άμαξα δεν διαφοροποιούνται σε ποιότητα, αλλά εναρμονίζονται σε ΄Ενα.
Ο μεταβλητός εαυτός, που έτσι χαρακτηρίζεται η συνείδηση του εγώ μας, χρειάζεται να αντιληφθεί ότι κανείς δεν θέλει να τον απορρίψει σαν κατώτερο, αλλά ο ίδιος θέλει να Είναι ο Εαυτός του...Και τότε στέλνει "σήματα" στον Αμετάβλητο και Αληθινό Εαυτό του, να ξεκινήσει τη διαδικασία ενοποίησης, έχοντας την αρχική γνώση ότι η αρχή αυτού του ταξιδιού, δεν θα είναι καθόλου απολαυστική, έτσι όπως έμαθε στον αυτοπεριορισμό του και ότι θα χρειαστεί να εγκαταλείψει απολαύσεις που έμαθε να απαιτεί για να νιώθει ζωντανός.
Αυτό όμως που θα εγκαταλείψει δεν θα γίνει κατόπιν υποδείξεως, αλλά μετά από πιο βαθιά αντίληψη της χρησιμότητας του...
Εχουμε άλλωστε πει, ότι το Ανώτερο Καλό, καμία σχέση δεν έχει με αυτό που φανταζόμαστε σαν καλο για εμάς....Στο πόσο ανοιχτοί είμαστε σ' αυτήν την παραδοχή, έχει να κάνει και με την διαδικασία της αφύπνισής μας...
ένιωσα ότι χρειάζονταν αυτές οι διευκρινήσεις...
![Zambeste :x](./images/smilies/8.gif)