Κοιταζα τις προάλλες κάτι φωτογραφίες μου από τα 5-6 μου και έψαχνα να βρω το τέρας που είχα φτιάξει στο μυαλό μου ότι είμουν (από τα λεγόμενα των μεγάλων) .
Ειδα τελικά ότι είμαι ..ίδια ο γιος μου.... (και ίδιο μαλλί -γουλί ) αλλά κατά τα άλλα ένα σαστισμένο παιδάκι... εεεεε το καλώδιο!!!!
Όμως και θα στο πω, γιατί είναι βιωμένο, μέσα στην ανοιχτή καρδιά, αλλάζουν όλα και όλοι...
Γιατί η ανοιχτή καρδιά ξέρει να συγχωρεί και να προχωράει
Και αυτό από μόνο του είναι Σκοπός!
Όταν δεν υφίστανται κενά που χρειάζεται να συμπληρωθούν, τότε το να υπάρχεις απλώς σ' αυτόν τον κόσμο μέσα στο σώμα σου, είναι η υψηλότερη κατάκτηση!
________________ Πολέμα και Οραματίσου!
Ετσι φαινεται οταν ημουν παιδι στο σπιτι η μανα μου μας ετρεχε καθε τρεις και λιγο σε μοναστηρια και σε καποιες πρακτικες να μας κοψουν την μορα ελεγε να την ξορκισουν μας διαβαζανε και κοβαν οπως το θυμαμαι με ενα ξυραφι καπου στο κεφαλι ελαφρια.
Πιστευε οτι τα προβληματα στο σπιτι ηταν γιατι τα παιδια της ειχαν μορα και οχι οτι απλα αυτη δεν ταιριαζε με τον πατερα μου και εκανε λαθος επιλογες
Bάσιλη όταν κάποιος γίνει ανώριμα γονιός, νομίζει ότι ξέρει πάντα το καλό των παιδιών του...Δεν παίρνει είδηση ότι του μεταδίδει τις φοβίες του, αντί να τους μεταδώσει ένα όραμα για την Ζωή...
Το όραμα για τους περισσότερους παραμένει στα αποκτήματα έξω από αυτούς και σχεδόν τίποτα για τα μέσα αποκτήματα
Δεν παίρνει είδηση ότι του μεταδίδει τις φοβίες του, αντί να τους μεταδώσει ένα όραμα για την Ζωή...
Δυστυχώς!
Όταν δεν υφίστανται κενά που χρειάζεται να συμπληρωθούν, τότε το να υπάρχεις απλώς σ' αυτόν τον κόσμο μέσα στο σώμα σου, είναι η υψηλότερη κατάκτηση!
________________ Πολέμα και Οραματίσου!
Σε αυτόν μωρέ.. με τα άσπρα γένια που κατοικούσε στα βουνά αρχικά, και όταν τα ανεβήκαμε είδαμε οτι δεν ζούσε τελικά εκεί, μετά τον τοποθετήσαμε στο σύμπαν να αγκαλιάζει την Γη, και όταν φτάσαμε και εκεί, είδαμε οτι τελικά δεν είναι ούτε εκεί, τώρα ζει κάπου στους "ουρανούς".. απομακρύνεται γενικά στο διάβα των αιώνων.. συγνώμη δεν θα πάρω.. 8)
Βάσω έγραψε:Είδα έναν άνθρωπο πονεμένο και φοβισμένο, που κάπου έπρεπε να ακουμπήσει τις ενοχές για τις «αμαρτίες» που έκανε και βρήκε τον δαίμονα, σαν μια πολύ όμορφη λύση, ασυνείδητα βέβαια
Βάσω έγραψε:η μεγαλύτερη πλάνη ενός γονέα είναι να νομίζει ότι είναι γονέας!
Αγάπη είναι να με αφήνεις να σε αγγίξω,
να με ακούς, ακόμα και όταν δεν μιλάω,
να με βλέπεις, ακόμα και όταν δεν είμαι δίπλα σου...