Το Κυμβάλιον
Έχω διαβάσει γι αυτό. Το έχω νιώσει κιόλας. νομίζω πως οι λέξεις δονούν σε διάφορα επίπεδα. Από αιθεροφυσικό, σε αστρικό, νοητικό, και πάνω (σύμφωνα με την επταπλή σύνθεση του ανθρώπου).. Αυτό συμβαίνει και με την μουσική. Για παράδειγμα το έντεχνο είναι κλασσική περίπτωση αστρικού, μέχρι και νοητικό. Η trance είναι καθαρά πρανική μουσική, η κλασσική πιάνει , αστρικό,νοητικό, και πάνω. Η παραδοσιακή πρανικό, αστρικό, και ελαφρώς νοητικό.Η επόμενη αναφερεται στο 5ο ...το κεντρο του λογου και της δημιουργίας στην υλη....ολα δονουνται...και ο ηχος , οι λέξεις ειναι δόνηση.
Τι γνωμη εχεις σχετικά ?
Επίσης αυτό που λέμε ξόρκι, ή προσευχή αποτελείται από τέτοιες λέξεις με έντονες δονήσεις..Η λέξη Θεός έχει μια ωραία και έντονη δόνηση.
Πολέμα και Οραματίσου
Δ. Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΟΛΩΣΗΣ
Όλα είναι Διπλά, όλα έχουν πόλους, όλα έχουν το ζεύγος τους των
αντιθέτων, ίδια και ανόμοια είναι το ίδιο, αντίθετα και ολόιδια είναι
φυσικό, αλλά διαφορετικά σε βαθμό, τα ακραία απαντώνται, όλες οι
αλήθειες είναι αλλά μισές αλήθειες, όλα τα παράδοξα μπορούν να
εναρμονισθούν. - - Το Κυμβάλιον.
Αυτή η Αρχή εμπεριέχει την αλήθεια ότι όλα είναι διπλά, όλα έχουν δύο πόλους, όλα έχουν το ζεύγος των αντιθέτων τους, όλα των οποίων ήταν παλαιά Ερμητικά αξιώματα. Εξηγεί τα αρχαία παράδοξα, που έχουν μπερδευτεί τόσο πολύ, τα οποία έχουν δηλωθεί ξεκάθαρα ως ακολούθως: Θέσις και αντίθεσις είναι όροι ταυτόσημοι στη φύση, αλλά διαφορετικοί σε βαθμό, τα αντίθετα είναι τα ίδια, διαφέροντας μόνο σε βαθμό, τα ζεύγη των αντιθέτων μπορούν να εξισορροπηθούν, τα ακραία συναντώνται, όλα είναι και δεν είναι, την ίδια στιγμή, όλες οι αλήθειες είναι αλλά μισές αλήθειες, κάθε αλήθεια είναι μισό-ψέμα, υπάρχουν δύο πλευρές σε όλα, κλπ., κλπ., κλπ. Εξηγεί ότι σε όλα υπάρχουν δύο πόλοι, ή δύο αντίθετες απόψεις, και ότι τα αντίθετα είναι στην πραγματικότητα μόνο τα δύο άκρα του ίδιου πράγματος, με πολλούς διαφορετικούς βαθμούς ανάμεσά τους. Για να διευκρινίσουμε: Το Θερμό και το Ψυχρό, αν και αντίθετα, είναι στην πραγματικότητα το ίδιο πράγμα, η διαφορά συνίσταται μερικά σε βαθμούς του ίδιου πράγματος. Κοιτάξτε το θερμόμετρό σας και διαπιστώστε αν μπορείτε να ανακαλύψετε που τελειώνει το θερμό και αρχίζει το ψυχρό. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως απόλυτη θερμότητα ή απόλυτο ψυχρό- -οι δύο όροι θερμότητα και ψύχος απλά υποδηλώνουν διαφορετικές διαβαθμίσεις του ίδιου πράγματος, και αυτό το ίδιο πράγμα που εκδηλώνεται σαν θερμότητα και ψύχος είναι μερικώς μια μορφή, ποικιλία, και βαθμός της Δόνησης. Έτσι θερμότητα και ψύχος είναι απλά οι δύο πόλοι αυτoύ που ονομάζουμε Θερμοκρασία- -και τα φαινόμενα που ακολουθούν αμέσως μετά είναι εκδηλώσεις της Αρχής της Πόλωσης. Η ίδια Αρχή εκδηλώνεται στην περίπτωση του Φωτός και του Σκότους, στα οποία ισχύει το ίδιο πράγμα, η διαφορά συνίσταται στους ποικίλους βαθμούς ανάμεσα στους δύο πόλους των φαινόμενων. Που το σκοτάδι σταματά, και το φώς ξεκινά;
Ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα στο Μεγάλο και το Μικρό; Ανάμεσα στο Σκληρό και το Μαλακό; Ανάμεσα στο Μαύρο και το ’σπρο; Ανάμεσα στον Δραστήριο και στον Αδρανή; Ανάμεσα στον Θόρυβο και την Ησυχία; Ανάμεσα στο Υψηλό και το Χαμηλό; Ανάμεσα στο Θετικό και το Αρνητικό; H Αρχή της Πόλωσης εξηγεί αυτά τα παράδοξα, και καμιά άλλη Αρχή μπορεί να την αντικαταστήσει. Η ίδια Αρχή λειτουργεί στο Νοητικό Πεδίο. Ας πάρουμε ένα θεμελιώδες και ακραίο παράδειγμα-αυτό της Αγάπης και του Μίσους, δύο διανοητικές καταστάσεις προφανώς συνολικά διαφορετικές. Και όμως υπάρχουν βαθμοί Μίσους και βαθμοί Αγάπης, και ένα μέσο σημείο στο οποίο χρησιμοποιούμε τους όρους Επιθυμώ ή Αντιπαθώ, οι οποίοι επισκιάζονται ο ένας με τον άλλον ώστε σταδιακά μερικές φορές είμαστε σε άγνοια εάν επιθυμούμε ή αντιπαθούμε ή κανένα από τα δύο. Και όλα είναι απλές διαβαθμίσεις του ίδιου πράγματος, όπως θα αναγνωρίσεις αλλά εάν εξετάσεις για μια στιγμή. Και, ακόμη περισσότερο από αυτό {και θεωρείται μεγάλης σημασίας από τους Ερμητιστές}, είναι δυνατόν να αλλάξει τις δονήσεις του Μίσους σε δονήσεις της Αγάπης, κάποιος στο νού του, και στους νόες των άλλων. Πολλοί από σας, που διαβάζουν αυτές τις γραμμές, είχαν προσωπικές εμπειρίες ακούσιας ταχείας μεταβολής από την Αγάπη στο Μίσος, και το αντίστροφο, στη δική σας περίπτωση και αυτή των άλλων. Και θα αντιληφθείτε επομένως την δυνατότητα αυτού να ολοκληρώνεται από τη χρήση της Θέλησης, μέσω των Ερμητικών διατυπώσεων. Το Καλό και το Κακό δεν είναι παρά οι πόλοι του ίδιου πράγματος, και ο Ερμητιστής αντιλαμβάνεται την τέχνη της μετάλλαξης του Κακού σε Καλό, μέσω της εφαρμογής της Αρχής της Πόλωσης.
Εν τάχει, η Τέχνη της Πόλωσης καθίσταται μια φάση της Νοητικής Αλχημείας γνωστή και εφαρμοσμένη από τους αρχαίους και σύγχρονους Ερμητικούς Διδασκάλους. Η κατανόηση των Αρχών θα καταστήσει ικανό κάποιον να αλλάξει την Πόλωσή του, όπως επίσης και αυτή των άλλων, εάν θα αφιερώσει το χρόνο και τη μελέτη αναγκαία για την κυριαρχία της τέχνης.
Όλα είναι Διπλά, όλα έχουν πόλους, όλα έχουν το ζεύγος τους των
αντιθέτων, ίδια και ανόμοια είναι το ίδιο, αντίθετα και ολόιδια είναι
φυσικό, αλλά διαφορετικά σε βαθμό, τα ακραία απαντώνται, όλες οι
αλήθειες είναι αλλά μισές αλήθειες, όλα τα παράδοξα μπορούν να
εναρμονισθούν. - - Το Κυμβάλιον.
Αυτή η Αρχή εμπεριέχει την αλήθεια ότι όλα είναι διπλά, όλα έχουν δύο πόλους, όλα έχουν το ζεύγος των αντιθέτων τους, όλα των οποίων ήταν παλαιά Ερμητικά αξιώματα. Εξηγεί τα αρχαία παράδοξα, που έχουν μπερδευτεί τόσο πολύ, τα οποία έχουν δηλωθεί ξεκάθαρα ως ακολούθως: Θέσις και αντίθεσις είναι όροι ταυτόσημοι στη φύση, αλλά διαφορετικοί σε βαθμό, τα αντίθετα είναι τα ίδια, διαφέροντας μόνο σε βαθμό, τα ζεύγη των αντιθέτων μπορούν να εξισορροπηθούν, τα ακραία συναντώνται, όλα είναι και δεν είναι, την ίδια στιγμή, όλες οι αλήθειες είναι αλλά μισές αλήθειες, κάθε αλήθεια είναι μισό-ψέμα, υπάρχουν δύο πλευρές σε όλα, κλπ., κλπ., κλπ. Εξηγεί ότι σε όλα υπάρχουν δύο πόλοι, ή δύο αντίθετες απόψεις, και ότι τα αντίθετα είναι στην πραγματικότητα μόνο τα δύο άκρα του ίδιου πράγματος, με πολλούς διαφορετικούς βαθμούς ανάμεσά τους. Για να διευκρινίσουμε: Το Θερμό και το Ψυχρό, αν και αντίθετα, είναι στην πραγματικότητα το ίδιο πράγμα, η διαφορά συνίσταται μερικά σε βαθμούς του ίδιου πράγματος. Κοιτάξτε το θερμόμετρό σας και διαπιστώστε αν μπορείτε να ανακαλύψετε που τελειώνει το θερμό και αρχίζει το ψυχρό. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως απόλυτη θερμότητα ή απόλυτο ψυχρό- -οι δύο όροι θερμότητα και ψύχος απλά υποδηλώνουν διαφορετικές διαβαθμίσεις του ίδιου πράγματος, και αυτό το ίδιο πράγμα που εκδηλώνεται σαν θερμότητα και ψύχος είναι μερικώς μια μορφή, ποικιλία, και βαθμός της Δόνησης. Έτσι θερμότητα και ψύχος είναι απλά οι δύο πόλοι αυτoύ που ονομάζουμε Θερμοκρασία- -και τα φαινόμενα που ακολουθούν αμέσως μετά είναι εκδηλώσεις της Αρχής της Πόλωσης. Η ίδια Αρχή εκδηλώνεται στην περίπτωση του Φωτός και του Σκότους, στα οποία ισχύει το ίδιο πράγμα, η διαφορά συνίσταται στους ποικίλους βαθμούς ανάμεσα στους δύο πόλους των φαινόμενων. Που το σκοτάδι σταματά, και το φώς ξεκινά;
Ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα στο Μεγάλο και το Μικρό; Ανάμεσα στο Σκληρό και το Μαλακό; Ανάμεσα στο Μαύρο και το ’σπρο; Ανάμεσα στον Δραστήριο και στον Αδρανή; Ανάμεσα στον Θόρυβο και την Ησυχία; Ανάμεσα στο Υψηλό και το Χαμηλό; Ανάμεσα στο Θετικό και το Αρνητικό; H Αρχή της Πόλωσης εξηγεί αυτά τα παράδοξα, και καμιά άλλη Αρχή μπορεί να την αντικαταστήσει. Η ίδια Αρχή λειτουργεί στο Νοητικό Πεδίο. Ας πάρουμε ένα θεμελιώδες και ακραίο παράδειγμα-αυτό της Αγάπης και του Μίσους, δύο διανοητικές καταστάσεις προφανώς συνολικά διαφορετικές. Και όμως υπάρχουν βαθμοί Μίσους και βαθμοί Αγάπης, και ένα μέσο σημείο στο οποίο χρησιμοποιούμε τους όρους Επιθυμώ ή Αντιπαθώ, οι οποίοι επισκιάζονται ο ένας με τον άλλον ώστε σταδιακά μερικές φορές είμαστε σε άγνοια εάν επιθυμούμε ή αντιπαθούμε ή κανένα από τα δύο. Και όλα είναι απλές διαβαθμίσεις του ίδιου πράγματος, όπως θα αναγνωρίσεις αλλά εάν εξετάσεις για μια στιγμή. Και, ακόμη περισσότερο από αυτό {και θεωρείται μεγάλης σημασίας από τους Ερμητιστές}, είναι δυνατόν να αλλάξει τις δονήσεις του Μίσους σε δονήσεις της Αγάπης, κάποιος στο νού του, και στους νόες των άλλων. Πολλοί από σας, που διαβάζουν αυτές τις γραμμές, είχαν προσωπικές εμπειρίες ακούσιας ταχείας μεταβολής από την Αγάπη στο Μίσος, και το αντίστροφο, στη δική σας περίπτωση και αυτή των άλλων. Και θα αντιληφθείτε επομένως την δυνατότητα αυτού να ολοκληρώνεται από τη χρήση της Θέλησης, μέσω των Ερμητικών διατυπώσεων. Το Καλό και το Κακό δεν είναι παρά οι πόλοι του ίδιου πράγματος, και ο Ερμητιστής αντιλαμβάνεται την τέχνη της μετάλλαξης του Κακού σε Καλό, μέσω της εφαρμογής της Αρχής της Πόλωσης.
Εν τάχει, η Τέχνη της Πόλωσης καθίσταται μια φάση της Νοητικής Αλχημείας γνωστή και εφαρμοσμένη από τους αρχαίους και σύγχρονους Ερμητικούς Διδασκάλους. Η κατανόηση των Αρχών θα καταστήσει ικανό κάποιον να αλλάξει την Πόλωσή του, όπως επίσης και αυτή των άλλων, εάν θα αφιερώσει το χρόνο και τη μελέτη αναγκαία για την κυριαρχία της τέχνης.
Πολέμα και Οραματίσου
Θα καταλάβουμε την πολικότητα, όταν συνειδητοποιήσουμε το βαθύτερο νόημα του κάθε πόλου.
Αυτός που μισεί, στην ουσία θέλει να αγαπηθεί και δεν μπορεί να βρει την ευθεία του, αυτή που νοερά συνδέει τους πόλους.
Αυτός που ζηλεύει, στην ουσία θέλει κάτι που το έχει ο άλλος και είναι το άλλο άκρο του δικού του πόλου.
Η ανάμνηση του θεού, σαν ΕΝΑ, με τους δύο πόλους να αναπαύονται εντός του, μας κάνει να θέλουμε να έλξουμε τον αντίθετο πόλο, από εκεί που βρισκόμαστε, για να βιώσουμε την ενότητα. Αλλά η συνείδηση αυτό το βιώνει σαν υπέρτατο διαχωρισμό, αν δεν γνωρίζει την φύση των πραγμάτων.
Αυτό που μας εμποδίζει να το καταφέρουμε, ειναι η "τύφλωση"...
Η άγνοια του διαχωρισμού, μας κάνει να θεωρούμε ότι εμείς είμαστε ολόκληροι.
΄Οταν μπεις στην εσωτερική διαδρομή, το πρώτο που χρειάζεται να αναπτύξεις είναι ειλικρίνεια! Να γνωρίζεις τον διαχωρισμό, τις αιτίες του και που στέκεσαι εσύ κάθε φορά.
΄Ετσι ούτε μεγαλόπνοες δηλώσεις κάνεις, τύπου "αυτό είμαι" ή "αυτό έχω κατακτήσει", γιατί κάθε δήλωση φέρνει και μια επιγνωση, ίσως με τον πιο οδυνηρό τρόπο, μερικές φορές.
![Zambeste :x](./images/smilies/8.gif)
Αυτός που μισεί, στην ουσία θέλει να αγαπηθεί και δεν μπορεί να βρει την ευθεία του, αυτή που νοερά συνδέει τους πόλους.
Αυτός που ζηλεύει, στην ουσία θέλει κάτι που το έχει ο άλλος και είναι το άλλο άκρο του δικού του πόλου.
Η ανάμνηση του θεού, σαν ΕΝΑ, με τους δύο πόλους να αναπαύονται εντός του, μας κάνει να θέλουμε να έλξουμε τον αντίθετο πόλο, από εκεί που βρισκόμαστε, για να βιώσουμε την ενότητα. Αλλά η συνείδηση αυτό το βιώνει σαν υπέρτατο διαχωρισμό, αν δεν γνωρίζει την φύση των πραγμάτων.
Αυτό που μας εμποδίζει να το καταφέρουμε, ειναι η "τύφλωση"...
Η άγνοια του διαχωρισμού, μας κάνει να θεωρούμε ότι εμείς είμαστε ολόκληροι.
΄Οταν μπεις στην εσωτερική διαδρομή, το πρώτο που χρειάζεται να αναπτύξεις είναι ειλικρίνεια! Να γνωρίζεις τον διαχωρισμό, τις αιτίες του και που στέκεσαι εσύ κάθε φορά.
΄Ετσι ούτε μεγαλόπνοες δηλώσεις κάνεις, τύπου "αυτό είμαι" ή "αυτό έχω κατακτήσει", γιατί κάθε δήλωση φέρνει και μια επιγνωση, ίσως με τον πιο οδυνηρό τρόπο, μερικές φορές.
![Zambeste :x](./images/smilies/8.gif)
H Aγάπη μου για εσάς έχει χρώμα Λευκό
![Εικόνα](https://www.reikicenter.gr/images/vaso-signature.jpg)
____________________________________________
Reiki Center - Ρεικι
![Εικόνα](https://www.reikicenter.gr/images/vaso-signature.jpg)
____________________________________________
Reiki Center - Ρεικι
Αυτό είναι κάτι που το έχω καταλάβει! Και προσπαθώ να το κόψω.. αλλά βγαίνει ασυνείδητα μερικές φορές. Μάλλον πρέπει να μπω πιο βαθιά στις αιτίες..΄Ετσι ούτε μεγαλόπνοες δηλώσεις κάνεις, τύπου "αυτό είμαι" ή "αυτό έχω κατακτήσει", γιατί κάθε δήλωση φέρνει και μια επιγνωση, ίσως με τον πιο οδυνηρό τρόπο, μερικές φορές.
Κατατοπιστική η απάντηση σου!
Πολέμα και Οραματίσου
Βασίλη το χρησιμοποίησα σαν άσκηση που ενεργοποιείται με την ειλικρινή παρατήρηση των αντιδράσεων σου προς τους άλλους.Vaso έγραψε:Αυτός που μισεί, στην ουσία θέλει να αγαπηθεί και δεν μπορεί να βρει την ευθεία του, αυτή που νοερά συνδέει τους πόλους.
Αυτός που ζηλεύει, στην ουσία θέλει κάτι που το έχει ο άλλος και είναι το άλλο άκρο του δικού του πόλου.
Αυτό που μας εμποδίζει να το καταφέρουμε, ειναι η "τύφλωση"...
Η άγνοια του διαχωρισμού, μας κάνει να θεωρούμε ότι εμείς είμαστε ολόκληροι.
Πίσω από κάθε μας αντίδραση κρύβεται ένα συναίσθημα και πολλές δικαιολογίες για την γέννησή του.
Παρακάμποντας τις δικαιολογίες αρχίζεις να υποψιάζεσαι τους λόγους που αντέδρασες με τον συγκεκκριμένο τρόπο καθώς και το συναίσθημα πίσω απ' αυτό, φτάνοντας σταδιακά να ανακαλύψεις το δικό σου <κενό>.
Αυτό είναι και το κρίσιμο σημείο όπου καλείσαι να ξεφύγεις από τις μεγαλόπνοες δηλώσεις και να αρχίσεις να συνειδητοποιείς το νόημα της ταπεινότητας.
Όπως λέει και η Βάσω <απλά πράγματα>
![Ha ha :))](./images/smilies/21.gif)
Ας ξεκινήσουμε να αγαπάμε, κι ας μην ξέρουμε ακόμα καλά τον τρόπο... ![Heart Beating :romance-heartbeating:](./images/smilies/romance/heartbeating.gif)
![Heart Beating :romance-heartbeating:](./images/smilies/romance/heartbeating.gif)
Ε. Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΡΥΘΜΟΥ
Όλα ρέουν, έξω και μέσα, όλα έχουν τις περιόδους των,
όλα τα πράγματα έχουν άνοδο και πτώση, η αμφιταλάντευση του
εκκρεμούς εκδηλώνεται σε όλα, το μέτρο της ταλάντευσης προς
τα δεξιά είναι το μέτρο της ταλάντευσης προς τα αριστερά, ο ρυθμός
εξισορροπεί. - -Το Κυμβάλιον.
Αυτή η Αρχή εμπεριέχει την αλήθεια ότι σε όλα εκδηλώνεται ένα μερίδιο κίνησης, πρός και από, μια εισροή και εκροή, μια ταλάντευση πίσω και εμπρός, μια κίνηση-σαν το εκκρεμές, μια άμπωτης και παλίρροια, μια μεγάλη παλίρροια και μια μικρή παλίρροια, ανάμεσα στους δύο πόλους οι οποίοι υπάρχουν σε συμφωνία με την Αρχή της Πόλωσης που περιγράφηκαν πριν μια στιγμή. Υπάρχει πάντα μια δράση και μια αντίδραση, μια πρόοδος και μια υποχώρηση, μια ανατολή και μια δύση. Αυτό είναι στις υποθέσεις του Σύμπαντος, ήλιοι, κόσμοι, άνθρωποι, ζώα, νούς, ενέργεια, και ύλη. Αυτός ο νόμος εκδηλώνεται στην δημιουργία και την καταστροφή των κόσμων, στην άνοδο και την πτώση εθνών, στη ζωή όλων των πραγμάτων, και τελικά στις διανοητικές καταστάσεις του ανθρώπου {και είναι με αυτόν ότι αργότερα οι Ερμητιστές βρίσκουν την κατανόηση της Αρχής περισσότερο σημαντική}.
Οι Ερμητιστές έχουν αρπάξει αυτήν την Αρχή, βρίσκοντας τη συμπαντική εφαρμογή της, και έχουν επίσης ανακαλύψει κάποια μέσα για να ξεπεράσουν τα αποτελέσματά της στον εαυτό τους με τη χρήση των κατάλληλων εννοιών και μεθόδων. Εφαρμόζουν το Νοητικό Νόμο της Ουδετεροποίησης. Δεν μπορούν να ακυρώσουν την Αρχή, ή να την αναγκάσουν για να πάψει τη λειτουργία της, αλλά έχουν μάθει πώς να δραπετεύσουν τα αποτελέσματά της επάνω στον εαυτό τους ως ένα βαθμό ανάλογα με την Κυριαρχία στην Αρχή. Έχουν μάθει πώς ΝΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΝ, αντί να ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΑΠΟ αυτον. Σε αυτή και σε παρόμοιες μεθόδους, συνίσταται η τέχνη των Ερμητιστών. Ο Κυρίαρχος των Ερμητικών πολώνεται στο σημείο στο οποίο επιθυμεί να στηριχτεί, και εξουδετερώνει έπειτα τη ρυθμική ταλάντευση του εκκρεμούς που θα έτεινε να τον φέρει στον άλλο πόλο. Όλα τα άτομα που έχουν επιτύχει οποιοδήποτε βαθμό Αυτοκυριαρχίας το κάνουν αυτό ως ένα βαθμό, λίγο πολύ ασυναίσθητα, αλλά ο Κυρίαρχος το κάνει αυτό συνειδητά, και με την χρήση της Θέλησής του, και επιτυγχάνει έναν βαθμό νηφαλιότητας-ισορροπίας και διανοητικής σταθερότητας σχεδόν αδύνατης στην πεποίθηση εκ μέρους των μαζών που ταλαντεύονται προς τα πίσω και προς τα εμπρός όπως ένα εκκρεμές. Αυτή η Αρχή και αυτή της Πολικότητας έχουν μελετηθεί προσεκτικά από τους Ερμητιστές, και οι μέθοδοι, αντίδρασης, εξουδετέρωσης, και ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ τες μορφοποίησαν ένα σημαντικό μέρος της Ερμητικής Διανοητικής Αλχημείας.
ΣΤ. Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΙΤΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΙΤΙΑΤΟΥ
"Κάθε Αιτία έχει την Επίδρασή της, κάθε Επίδραση έχει την Αιτία της, όλα συμβαίνουν σύμφωνα με το Νόμο η Πιθανότητα είναι μόνο ένα όνομα για το Νόμο που δεν αναγνωρίζεται, υπάρχουν πολλά επίπεδα αιτιότητας, αλλά τίποτα δεν δραπετεύει το Νόμο."-- Το Κυμβάλιον.
Αυτή η αρχή εμπεριέχει το γεγονός ότι υπάρχει μια Αιτία για κάθε Επίδραση, μια Επίδραση από κάθε Αιτία. Εξηγεί ότι: "Όλα συμβαίνουν σύμφωνα με το Νόμο", ότι τίποτα πάντα "απλά συμβαίνει" ότι δεν υπάρχει κανένα τέτοιο πράγμα όπως την πιθανότητα, ότι ενώ υπάρχουν διάφορα επίπεδα του Αιτίου και του Αιτιατού, η ανώτερη εξουσιάζει - τα χαμηλότερα επίπεδα, ακόμα τίποτα ποτέ δεν δραπετεύει εντελώς από το νόμο. Οι Ερμητιστές αντιλαμβάνονται την τέχνη και τις μεθόδους της ανύψωσης πάνω από το συνηθισμένο επίπεδο του Αιτίου και του Αιτιατού, ως ένα βαθμό, και νοητικώς ανυψούμενοι σε ένα υψηλότερο επίπεδο γίνονται Αιτίες αντί αποτελέσματα. Οι μάζες των ανθρώπων φέρονται εμπρός, υπάκουες στο περιβάλλον, οι θελήσεις και οι επιθυμίες άλλων ισχυρότερων από τους ίδιους, η κληρονομικότητα, οι εισηγήσεις, και άλλες εξωτερικές αιτίες που τους κινούν περίπου όπως τα πιόνια στη σκακιέρα της ζωής. Αλλά οι Κυρίαρχοι, ανέρχονται στο ανώτερο επίπεδο, εξουσιάζοντας τις διαθέσεις τους, τους χαρακτήρες, τις ιδιότητες, και τις δυνάμεις, καθώς επίσης και το περιβάλλον που τους περιβάλλει, και γίνονται Εισηγητές αντί πιόνια. Βοηθούν ΝΑ ΠΑΙΧΤΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, αντί να παίζεται και να κινείται από θελήσεις άλλων και του περιβάλλοντος. ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ την Αρχή αντί να είναι τα εργαλεία της. Οι Κυρίαρχοι υπακούουν την Αιτιολογία των ανώτερων επιπέδων, αλλά βοηθούν ΝΑ ΚΑΘΟΔΗΓΗΘΕΙ το επίπεδό τους. Όλες οι Ερμητικές Αρχές έχουν αλληλεπίδραση με σχέση Αιτίου-Αποτελέσματος. Η Αιτία "έρχεται εντός και εκτός των δεσμών", με το Αποτέλεσμα. Όλες τις εκδηλώσεις είναι μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος. Η Αιτία και το Αποτελέσμα αντλεί τη φύση του από τη συνουσία της δημιουργίας.
Σε αυτήν την δήλωση υπάρχει συμπυκνωμένος έναν πλούτος Ερμητικής γνώσης-αφημένης να διαβαστεί από όποιον μπορεί.
Ζ. Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ
"Το γένος είναι σε όλα, όλα έχουν τις Αρσενικές και τις
Θηλυκές τους Αρχές, το Γένος εκδηλώνεται σε όλα τα
Επίπεδα. "-- Το Κυμβάλιον.
Αυτή η αρχή ενσωματώνει την αλήθεια ότι υπάρχει ΓΕΝΟΣ που φανερώνεται σε όλα -- οι αρσενικές και θηλυκές αρχές πάντα σε έργο. Αυτό ισχύει όχι μόνο στο Φυσικό Επίπεδο, αλλά για το Διανοητικό και ακόμη και το Πνευματικό Επίπεδο. Στο Φυσικό Επίπεδο, η Αρχή εκδηλώνεται ως φύλο, στα υψηλότερα Επίπεδα λαμβάνουν υψηλότερες μορφές, αλλά η αρχή είναι πάντα η ίδια. Καμία δημιουργία, φυσική, διανοητική ή πνευματική, δεν είναι δυνατή χωρίς αυτήν την Αρχή. Μια κατανόηση των νόμων της θα ρίξει φως σε πολλές όψεις ενός θέματος που έχει περιπλέξει τα μυαλά των ανθρώπων. Η Αρχή του Γένους λειτουργεί πάντα στην κατεύθυνση της γέννησης, της αναγέννησης, και της δημιουργίας. Όλα, και κάθε πρόσωπο, περιλαμβάνουν τα δύο Στοιχεία ή τις Αρχές, ή αυτήν την μεγάλη Αρχή, μέσα σε αυτό, αυτόν ή αυτήν. Κάθε Αρσενικό περιέχει και το Θηλυκό Στοιχείο, όπως κάθε Θηλυκό περιέχει και την Αρσενική Αρχή. Εάν θα κατανοούσατε τη φιλοσοφία της Νοητικής και Πνευματικής Δημιουργίας, Γέννησης, και Αναγέννησης, θα πρέπει να κατανοήσετε και να μελετήσετε αυτή την Ερμητική Αρχή. Περιέχει τη λύση πολλών μυστηρίων της Ζωής. Σας προειδοποιούμε ότι αυτή η αρχή δεν έχει καμία αναφορά σε ευρεία βάση, ολέθριες και υποβαθμισμένες λάγνες θεωρίες, διδασκαλίες και πρακτικές, οι οποίες διδάσκονται υπό τους πομπώδεις τίτλους, και που είναι ευτελισμός της μεγάλης φυσικής αρχής του Γένους. Τέτοιες αναγεννήσεις βάσεων των αρχαίων κακόφημων μορφών φαλλισμού τείνουν να καταστρέψουν το μυαλό, το σώμα και την ψυχή, και η ερμητική φιλοσοφία έχει ηχήσει πάντα τη σημείωση προειδοποίησης ενάντια σε αυτές τις υποβιβασμένες διδασκαλίες που τείνουν προς τη σφοδρή επιθυμία, την ακολασία, και τη διαστροφή των αρχών της Φύσης. Εάν επιδιώκετε τέτοιες διδασκαλίες, πρέπει να πάτε αλλού για αυτές -- Ο Ερμητισμός δεν περιέχει τίποτα για σας σύμφωνα με αυτές τις γραμμές. Στον καθαρό, όλα τα πράγματα είναι καθαρά στη βάση, όλα τα πράγματα είναι βάση.
Όλα ρέουν, έξω και μέσα, όλα έχουν τις περιόδους των,
όλα τα πράγματα έχουν άνοδο και πτώση, η αμφιταλάντευση του
εκκρεμούς εκδηλώνεται σε όλα, το μέτρο της ταλάντευσης προς
τα δεξιά είναι το μέτρο της ταλάντευσης προς τα αριστερά, ο ρυθμός
εξισορροπεί. - -Το Κυμβάλιον.
Αυτή η Αρχή εμπεριέχει την αλήθεια ότι σε όλα εκδηλώνεται ένα μερίδιο κίνησης, πρός και από, μια εισροή και εκροή, μια ταλάντευση πίσω και εμπρός, μια κίνηση-σαν το εκκρεμές, μια άμπωτης και παλίρροια, μια μεγάλη παλίρροια και μια μικρή παλίρροια, ανάμεσα στους δύο πόλους οι οποίοι υπάρχουν σε συμφωνία με την Αρχή της Πόλωσης που περιγράφηκαν πριν μια στιγμή. Υπάρχει πάντα μια δράση και μια αντίδραση, μια πρόοδος και μια υποχώρηση, μια ανατολή και μια δύση. Αυτό είναι στις υποθέσεις του Σύμπαντος, ήλιοι, κόσμοι, άνθρωποι, ζώα, νούς, ενέργεια, και ύλη. Αυτός ο νόμος εκδηλώνεται στην δημιουργία και την καταστροφή των κόσμων, στην άνοδο και την πτώση εθνών, στη ζωή όλων των πραγμάτων, και τελικά στις διανοητικές καταστάσεις του ανθρώπου {και είναι με αυτόν ότι αργότερα οι Ερμητιστές βρίσκουν την κατανόηση της Αρχής περισσότερο σημαντική}.
Οι Ερμητιστές έχουν αρπάξει αυτήν την Αρχή, βρίσκοντας τη συμπαντική εφαρμογή της, και έχουν επίσης ανακαλύψει κάποια μέσα για να ξεπεράσουν τα αποτελέσματά της στον εαυτό τους με τη χρήση των κατάλληλων εννοιών και μεθόδων. Εφαρμόζουν το Νοητικό Νόμο της Ουδετεροποίησης. Δεν μπορούν να ακυρώσουν την Αρχή, ή να την αναγκάσουν για να πάψει τη λειτουργία της, αλλά έχουν μάθει πώς να δραπετεύσουν τα αποτελέσματά της επάνω στον εαυτό τους ως ένα βαθμό ανάλογα με την Κυριαρχία στην Αρχή. Έχουν μάθει πώς ΝΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΝ, αντί να ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΑΠΟ αυτον. Σε αυτή και σε παρόμοιες μεθόδους, συνίσταται η τέχνη των Ερμητιστών. Ο Κυρίαρχος των Ερμητικών πολώνεται στο σημείο στο οποίο επιθυμεί να στηριχτεί, και εξουδετερώνει έπειτα τη ρυθμική ταλάντευση του εκκρεμούς που θα έτεινε να τον φέρει στον άλλο πόλο. Όλα τα άτομα που έχουν επιτύχει οποιοδήποτε βαθμό Αυτοκυριαρχίας το κάνουν αυτό ως ένα βαθμό, λίγο πολύ ασυναίσθητα, αλλά ο Κυρίαρχος το κάνει αυτό συνειδητά, και με την χρήση της Θέλησής του, και επιτυγχάνει έναν βαθμό νηφαλιότητας-ισορροπίας και διανοητικής σταθερότητας σχεδόν αδύνατης στην πεποίθηση εκ μέρους των μαζών που ταλαντεύονται προς τα πίσω και προς τα εμπρός όπως ένα εκκρεμές. Αυτή η Αρχή και αυτή της Πολικότητας έχουν μελετηθεί προσεκτικά από τους Ερμητιστές, και οι μέθοδοι, αντίδρασης, εξουδετέρωσης, και ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ τες μορφοποίησαν ένα σημαντικό μέρος της Ερμητικής Διανοητικής Αλχημείας.
ΣΤ. Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΙΤΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΙΤΙΑΤΟΥ
"Κάθε Αιτία έχει την Επίδρασή της, κάθε Επίδραση έχει την Αιτία της, όλα συμβαίνουν σύμφωνα με το Νόμο η Πιθανότητα είναι μόνο ένα όνομα για το Νόμο που δεν αναγνωρίζεται, υπάρχουν πολλά επίπεδα αιτιότητας, αλλά τίποτα δεν δραπετεύει το Νόμο."-- Το Κυμβάλιον.
Αυτή η αρχή εμπεριέχει το γεγονός ότι υπάρχει μια Αιτία για κάθε Επίδραση, μια Επίδραση από κάθε Αιτία. Εξηγεί ότι: "Όλα συμβαίνουν σύμφωνα με το Νόμο", ότι τίποτα πάντα "απλά συμβαίνει" ότι δεν υπάρχει κανένα τέτοιο πράγμα όπως την πιθανότητα, ότι ενώ υπάρχουν διάφορα επίπεδα του Αιτίου και του Αιτιατού, η ανώτερη εξουσιάζει - τα χαμηλότερα επίπεδα, ακόμα τίποτα ποτέ δεν δραπετεύει εντελώς από το νόμο. Οι Ερμητιστές αντιλαμβάνονται την τέχνη και τις μεθόδους της ανύψωσης πάνω από το συνηθισμένο επίπεδο του Αιτίου και του Αιτιατού, ως ένα βαθμό, και νοητικώς ανυψούμενοι σε ένα υψηλότερο επίπεδο γίνονται Αιτίες αντί αποτελέσματα. Οι μάζες των ανθρώπων φέρονται εμπρός, υπάκουες στο περιβάλλον, οι θελήσεις και οι επιθυμίες άλλων ισχυρότερων από τους ίδιους, η κληρονομικότητα, οι εισηγήσεις, και άλλες εξωτερικές αιτίες που τους κινούν περίπου όπως τα πιόνια στη σκακιέρα της ζωής. Αλλά οι Κυρίαρχοι, ανέρχονται στο ανώτερο επίπεδο, εξουσιάζοντας τις διαθέσεις τους, τους χαρακτήρες, τις ιδιότητες, και τις δυνάμεις, καθώς επίσης και το περιβάλλον που τους περιβάλλει, και γίνονται Εισηγητές αντί πιόνια. Βοηθούν ΝΑ ΠΑΙΧΤΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, αντί να παίζεται και να κινείται από θελήσεις άλλων και του περιβάλλοντος. ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ την Αρχή αντί να είναι τα εργαλεία της. Οι Κυρίαρχοι υπακούουν την Αιτιολογία των ανώτερων επιπέδων, αλλά βοηθούν ΝΑ ΚΑΘΟΔΗΓΗΘΕΙ το επίπεδό τους. Όλες οι Ερμητικές Αρχές έχουν αλληλεπίδραση με σχέση Αιτίου-Αποτελέσματος. Η Αιτία "έρχεται εντός και εκτός των δεσμών", με το Αποτέλεσμα. Όλες τις εκδηλώσεις είναι μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος. Η Αιτία και το Αποτελέσμα αντλεί τη φύση του από τη συνουσία της δημιουργίας.
Σε αυτήν την δήλωση υπάρχει συμπυκνωμένος έναν πλούτος Ερμητικής γνώσης-αφημένης να διαβαστεί από όποιον μπορεί.
Ζ. Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ
"Το γένος είναι σε όλα, όλα έχουν τις Αρσενικές και τις
Θηλυκές τους Αρχές, το Γένος εκδηλώνεται σε όλα τα
Επίπεδα. "-- Το Κυμβάλιον.
Αυτή η αρχή ενσωματώνει την αλήθεια ότι υπάρχει ΓΕΝΟΣ που φανερώνεται σε όλα -- οι αρσενικές και θηλυκές αρχές πάντα σε έργο. Αυτό ισχύει όχι μόνο στο Φυσικό Επίπεδο, αλλά για το Διανοητικό και ακόμη και το Πνευματικό Επίπεδο. Στο Φυσικό Επίπεδο, η Αρχή εκδηλώνεται ως φύλο, στα υψηλότερα Επίπεδα λαμβάνουν υψηλότερες μορφές, αλλά η αρχή είναι πάντα η ίδια. Καμία δημιουργία, φυσική, διανοητική ή πνευματική, δεν είναι δυνατή χωρίς αυτήν την Αρχή. Μια κατανόηση των νόμων της θα ρίξει φως σε πολλές όψεις ενός θέματος που έχει περιπλέξει τα μυαλά των ανθρώπων. Η Αρχή του Γένους λειτουργεί πάντα στην κατεύθυνση της γέννησης, της αναγέννησης, και της δημιουργίας. Όλα, και κάθε πρόσωπο, περιλαμβάνουν τα δύο Στοιχεία ή τις Αρχές, ή αυτήν την μεγάλη Αρχή, μέσα σε αυτό, αυτόν ή αυτήν. Κάθε Αρσενικό περιέχει και το Θηλυκό Στοιχείο, όπως κάθε Θηλυκό περιέχει και την Αρσενική Αρχή. Εάν θα κατανοούσατε τη φιλοσοφία της Νοητικής και Πνευματικής Δημιουργίας, Γέννησης, και Αναγέννησης, θα πρέπει να κατανοήσετε και να μελετήσετε αυτή την Ερμητική Αρχή. Περιέχει τη λύση πολλών μυστηρίων της Ζωής. Σας προειδοποιούμε ότι αυτή η αρχή δεν έχει καμία αναφορά σε ευρεία βάση, ολέθριες και υποβαθμισμένες λάγνες θεωρίες, διδασκαλίες και πρακτικές, οι οποίες διδάσκονται υπό τους πομπώδεις τίτλους, και που είναι ευτελισμός της μεγάλης φυσικής αρχής του Γένους. Τέτοιες αναγεννήσεις βάσεων των αρχαίων κακόφημων μορφών φαλλισμού τείνουν να καταστρέψουν το μυαλό, το σώμα και την ψυχή, και η ερμητική φιλοσοφία έχει ηχήσει πάντα τη σημείωση προειδοποίησης ενάντια σε αυτές τις υποβιβασμένες διδασκαλίες που τείνουν προς τη σφοδρή επιθυμία, την ακολασία, και τη διαστροφή των αρχών της Φύσης. Εάν επιδιώκετε τέτοιες διδασκαλίες, πρέπει να πάτε αλλού για αυτές -- Ο Ερμητισμός δεν περιέχει τίποτα για σας σύμφωνα με αυτές τις γραμμές. Στον καθαρό, όλα τα πράγματα είναι καθαρά στη βάση, όλα τα πράγματα είναι βάση.
Πολέμα και Οραματίσου
Αυτο ειναι ολος ο εσωτερισμός......η αλλαγή του ρυθμού ..η προκληση συγκεκριμένου κραδασμού.Εφαρμόζουν το Νοητικό Νόμο της Ουδετεροποίησης. Δεν μπορούν να ακυρώσουν την Αρχή, ή να την αναγκάσουν για να πάψει τη λειτουργία της, αλλά έχουν μάθει πώς να δραπετεύσουν τα αποτελέσματά της επάνω στον εαυτό τους ως ένα βαθμό ανάλογα με την Κυριαρχία στην Αρχή. Έχουν μάθει πώς ΝΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΝ, αντί να ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΑΠΟ αυτον
Για να κατανοήσεις αυτον τον νομο , θα πρέπει να αντιλαμβανεσαι τους προηγούμενους περι δονήσεων , διπολου, αιτιας κλπ....διότι μονο ετσι μπορουμε να τον αξιοποιήσουμε.
Οταν αρχίσει και γινεται εμφανες οτι ολα βασίζονται στην ενεργειακή διαχείρηση και οτι οι εντυπώσεις το αστρικού πεδίου , πριν φτάσουν στο υλικό, διαμορφωνονται απο το αιθερικό [ ενεργειακο] τοτε καταλαβαινουμε το μεγεθος της σημασίας αυτής της ιδιοτητας.
Αλλαζοντας το ενεργειακό πεδίο....η εντυπωση απλωνεται ....και ο νους ανοιγει.....
Προφανως η ενεργεια πολωνεται οσο ''κατεβαινει'' ..αρα λογικά στην αρχική της δομή θα πρέπει να ειναι ενιαια....[ τωρα ολα αυτα ....παραειναι δυσκολα να τα αντιληφθουμε η να πουμε οτι εχουμε εμπειριά οσο ειμαστε ζωντανοί...]Ζ. Για το πνευματικό πεδίο έχω διαβάσει και αναφέρεται και εδώ μέσα, πως δεν υπάρχουν αρσενικές και θηλυκές πλευρές, όλα είναι ουδέτερα.
Re: Το Κυμβάλιον
Βασούλα μουΒασούλα έγραψε:Θα καταλάβουμε την πολικότητα, όταν συνειδητοποιήσουμε το βαθύτερο νόημα του κάθε πόλου.
Αυτός που μισεί, στην ουσία θέλει να αγαπηθεί και δεν μπορεί να βρει την ευθεία του, αυτή που νοερά συνδέει τους πόλους.
Αυτός που ζηλεύει, στην ουσία θέλει κάτι που το έχει ο άλλος και είναι το άλλο άκρο του δικού του πόλου.
Η ανάμνηση του θεού, σαν ΕΝΑ, με τους δύο πόλους να αναπαύονται εντός του, μας κάνει να θέλουμε να έλξουμε τον αντίθετο πόλο, από εκεί που βρισκόμαστε, για να βιώσουμε την ενότητα. Αλλά η συνείδηση αυτό το βιώνει σαν υπέρτατο διαχωρισμό, αν δεν γνωρίζει την φύση των πραγμάτων.
Αυτό που μας εμποδίζει να το καταφέρουμε, ειναι η "τύφλωση"...
Η άγνοια του διαχωρισμού, μας κάνει να θεωρούμε ότι εμείς είμαστε ολόκληροι.
΄Οταν μπεις στην εσωτερική διαδρομή, το πρώτο που χρειάζεται να αναπτύξεις είναι ειλικρίνεια! Να γνωρίζεις τον διαχωρισμό, τις αιτίες του και που στέκεσαι εσύ κάθε φορά.
΄Ετσι ούτε μεγαλόπνοες δηλώσεις κάνεις, τύπου "αυτό είμαι" ή "αυτό έχω κατακτήσει", γιατί κάθε δήλωση φέρνει και μια επιγνωση, ίσως με τον πιο οδυνηρό τρόπο, μερικές φορές.
![Heart Beating :romance-heartbeating:](./images/smilies/romance/heartbeating.gif)
![Heart Beating :romance-heartbeating:](./images/smilies/romance/heartbeating.gif)
![Heart Beating :romance-heartbeating:](./images/smilies/romance/heartbeating.gif)
Αγάπη είναι να με αφήνεις να σε αγγίξω,
να με ακούς, ακόμα και όταν δεν μιλάω,
να με βλέπεις, ακόμα και όταν δεν είμαι δίπλα σου...