Vaso έγραψε:εγώ λέγω...ότι όταν υπάρχει Στόχος, μπορεί στην αρχή να αστοχείς, μέχρι να εμπιστευθείς, ότι μπορείς, αλλά αν δεν πάρεις τα μάτια σου από τον Στόχο σου, η απόσταση μικραίνει κάθε φορά...Ολοένα και πιο κοντά στον Στόχο σου, ολοένα και πιο κοντά στον Θεό, ολοένα και πιο κοντά στην Αγάπη, όλα αυτά σε φέρνουν ολοένα και πιο κοντά στον Εαυτό ΄σου...
Ο πρώτος σκόπελος είναι να Εμπιστευθείς τον Εαυτό σου και ο δεύτερος να Πιστέψεις στον Θεό...
εγώ λέγω...ότι όταν υπάρχει Στόχος, μπορεί στην αρχή να αστοχείς, μέχρι να εμπιστευθείς, ότι μπορείς, αλλά αν δεν πάρεις τα μάτια σου από τον Στόχο σου, η απόσταση μικραίνει κάθε φορά...Ολοένα και πιο κοντά στον Στόχο σου, ολοένα και πιο κοντά στον Θεό, ολοένα και πιο κοντά στην Αγάπη, όλα αυτά σε φέρνουν ολοένα και πιο κοντά στον Εαυτό ΄σου...
Ο πρώτος σκόπελος είναι να Εμπιστευθείς τον Εαυτό σου και ο δεύτερος να Πιστέψεις στον Θεό...
Η πληγωμένη καρδιά μπορεί να Ερωτευθεί
Η προστατευμένη καρδιά δεν μπορεί
Vaso έγραψε:εγώ λέγω...ότι όταν υπάρχει Στόχος, μπορεί στην αρχή να αστοχείς, μέχρι να εμπιστευθείς, ότι μπορείς, αλλά αν δεν πάρεις τα μάτια σου από τον Στόχο σου, η απόσταση μικραίνει κάθε φορά...Ολοένα και πιο κοντά στον Στόχο σου, ολοένα και πιο κοντά στον Θεό, ολοένα και πιο κοντά στην Αγάπη, όλα αυτά σε φέρνουν ολοένα και πιο κοντά στον Εαυτό ΄σου...
Ο πρώτος σκόπελος είναι να Εμπιστευθείς τον Εαυτό σου και ο δεύτερος να Πιστέψεις στον Θεό...
Βασούλα, "έπρεπε" να το δω αυτό σήμερα
Θυμάμαι-Πιστεύω-Ζω
Όσο μακρύτερα ο Θεός, τόσο μακρύτερα πηγαίνω...
Ο πρώτος σκόπελος είναι να Εμπιστευθείς τον Εαυτό σου και ο δεύτερος να Πιστέψεις στον Θεό...
τη ομορφες δονησης σημερα
Θοδωρακο ομορφο
Πίστη και εμπιστοσύνη στο ότι όλα γεννήθηκαν για εσένα και εσύ γεννήθηκες για όλα, χωρίς να είσαι το κέντρο του Σύμπαντος, αλλά να νιώθεις σαν κέντρο σου το Σύμπαν...
Η μόνη βεβαιότητα που μπορείς να έχεις στην ζωή σου είναι μόνο μέσα στην Πίστη, πως ό,τι έρθει, πάντα το Πνεύμα θα δρα εντός σου... Η καρδιά φωτίζει τον σκοτεινό δρόμο της ζωής... Β.Ν.
Θοδωρής έγραψε:"Δεν σε κρίνω, δεν σε θέλω διαφορετικό από αυτό που είσαι. Σε Αποδέχομαι. Και σε αγκαλιάζω. Και μέσα από την Αγάπη, γινόμαστε Ένα.
Νιώσε αυτήν την Αγάπη, νιώσε την Ροή Της.
Εσύ μπορείς να αγκαλιάσεις έτσι τους ανθρώπους;
Έτσι όπως τους αγκαλιάζω Εγώ, να τους αγκαλιάζεις και εσύ. Με Αποδοχή. Έτσι όπως είναι.
Με σεβασμό σε αυτό που είναι, με σεβασμό στις επιλογές τους.
Έτσι να αγκαλιάζεις και τον εαυτό σου.
Η κριτική βάζει μόνο εμπόδια για αυτήν την αγκαλιά, για αυτήν την Ροή.
Εγώ έρχομαι και σε αγκαλιάζω, Θοδωρή, και δεν περιμένω να με αγκαλιάσεις κι εσύ.
Δεν είναι ανταλλαγή η Αγάπη, δεν είναι εμπόρευμα, δεν σου δίνω για να πάρω κι Εγώ.
Ιωαννακι ευχαριστουμε για το ξεφτυαρισμα
Η εσωτερική σπουδαιότητα του ανθρώπου είναι το Φως που τον ακολουθεί, όπου και να βρίσκεται...Να πολεμάει γι' αυτήν την σπουδαιότητα είναι το ζητούμενο