ΑΣ ΠΑΙΞΟΥΜΕ

[Ellaki]

τυρί (το έχω σχεδόν κόψει λόγω δυσανεξίας στην λακτόζη αν και μου αρέσει πολύ η γεύση του)

βρε πονηρέ βλάχε

σημ. Μην επιλέξετε ένα υλικό που ήδη δεν τρώτε, ούτε το "όλα"...Το νόημα είναι να δούμε την "θυσία"

αααα εγώ την έχω κάνει ήδη την θυσία και τρώω σκέτα μακαρόνια

[Vasoula]

ε δεν είναι θυσία αυτό. Δεν είναι επιλογή εκ θελήσεως, αλλά εξ ανάγκης
Αυτό εννοώ Ελλάκι μου

[ALEXOULA]

Την ζάχαρη

[Giorgos Agelis]

το τυρί

[Δωρουλα]

το κρέας

[Δεκατριούλης]

Διαλέγω το ψωμί!
Ζαχαρη δεν τρώω αλλα τρώω μελι που φυσικά δεν το κόβω!

[Ellaki]

Θα πω το αλάτι

[Vasoula]

Εγώ τελικά το τυρί θα άφηνα

ψωμί με ελιές και ντοματούλα...η καλύτερη τροφή μου
Κομμένα και τα μακαρόνια (χωρίς τυρί δεν αξίζουν)

[Vasoula]

από Δευτέρα θα βάλω τις απαντήσεις. Να δώσουμε χρόνο και σε όσους δεν έχουν απαντήσει

[Λιζούλα]

Θα ήθελα μια διευκρίνηση, στην ζάχαρη συμπεριλαμβάνεται και το μέλι;

[Vasoula]

Θα ήθελα μια διευκρίνηση, στην ζάχαρη συμπεριλαμβάνεται και το μέλι;

το μέλι όχι, αλλά οποιαδήποτε άλλη γλυκαντική ουσία ναι

Βασικά η ιδέα είναι ότι κόβεις τα γλυκά γενικά

[Λιζούλα]

Ευχαριστώ πολύ Βασούλα

[Vasoula]

Και ήρθε η ώρα για τις απαντήσεις

Ζάχαρη
Όταν κάποιος λέει ότι θα σταματούσε τη ζάχαρη χωρίς δισταγμό, συνήθως υποδηλώνει μια συγκεκριμένη νοοτροπία. Η ζάχαρη συνδέεται με την άμεση ικανοποίηση - επιδόρπια, σνακ, γρήγορη άνεση. Το να την αφήσεις να περάσει υποδηλώνει πειθαρχία και μακροπρόθεσμη σκέψη. Σηματοδοτεί κάποιον που μπορεί να αναβάλει την ευχαρίστηση, που επικεντρώνεται στα αποτελέσματα και όχι στις παρορμήσεις. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που δεν τους πειράζει να θυσιάσουν κάτι ευχάριστο τώρα αν αυτό σημαίνει ότι θα νιώσουν καλύτερα αργότερα. Τείνουν να είναι δομημένοι, συνειδητοί και συνειδητοποιημένοι των στόχων τους.

Αλάτι
Από την άλλη πλευρά, η διακοπή του αλατιού είναι ένα πολύ διαφορετικό είδος επιλογής. Το αλάτι δεν είναι επιδεικτικό. Αλλά βρίσκεται παντού, διαμορφώνοντας ήσυχα τη γεύση σχεδόν σε οτιδήποτε τρώτε. Η επιλογή να το αφαιρέσετε υποδηλώνει ευελιξία και προσαρμοστικότητα. Είναι το είδος της απόφασης που παίρνει κάποιος όταν είναι λιγότερο προσκολλημένος στη ρουτίνα και πιο ανοιχτός στην αλλαγή. Αυτοί οι άνθρωποι δεν βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην άνεση ή την εξοικείωση. Προσαρμόζονται γρήγορα, πειραματίζονται περισσότερο και δεν απογοητεύονται όταν κάτι θεμελιώδες αλλάζει.

Ψωμί
Το ψωμί είναι μια εντελώς διαφορετική κατηγορία. Αντιπροσωπεύει τη ρουτίνα, την οικειότητα και τη σταθερότητα. Βρίσκεται σε πρωινά, μεσημεριανά γεύματα και γρήγορα γεύματα. Είναι απλό, αξιόπιστο και βαθιά συνδεδεμένο με την καθημερινή ζωή. Το να το εγκαταλείπει κανείς εύκολα υποδηλώνει ανεξαρτησία και προθυμία να ξεφύγει από συνήθειες που οι περισσότεροι άνθρωποι ακολουθούν χωρίς αμφιβολία. Υποδεικνύει κάποιον που δεν βασίζεται στην παράδοση για άνεση. Αντίθετα, δημιουργεί τη δική του δομή και δεν φοβάται να βγει έξω από αυτό που θεωρείται φυσιολογικό.

Τυρί
Το τυρί, ωστόσο, έχει να κάνει με την απόλαυση. Είναι πλούσιο, χορταστικό και συχνά συνδέεται με την απόλαυση παρά με την αναγκαιότητα. Το να το εγκαταλείψουμε συνήθως αντανακλά μια πρακτική, ισορροπημένη νοοτροπία. Υποδηλώνει κάποιον που δεν κυνηγάει την απόλαυση για χάρη της, αλλά αντίθετα δίνει προτεραιότητα στη σταθερότητα και τον έλεγχο. Αυτά τα άτομα καθοδηγούνται λιγότερο από συναισθηματικές επιθυμίες και περισσότερο από τη λογική. Νιώθουν άνετα να επιλέγουν το μέτρο έναντι της υπερβολής, ακόμα και όταν κάτι είναι ευχάριστο.


Κρέας
Έπειτα, υπάρχει το κρέας, το οποίο εισάγει ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο. Η επιλογή να εγκαταλείψουμε το κρέας συχνά υπερβαίνει τη γεύση ή τη συνήθεια. Τείνει να αντανακλά αξίες - συμπόνια, ηθική ή μια ευρύτερη επίγνωση του αντίκτυπου. Αυτή η επιλογή αφορά λιγότερο την προσωπική άνεση και περισσότερο την προοπτική. Υποδηλώνει κάποιον που σκέφτεται πέρα ​​από τον εαυτό του, που λαμβάνει υπόψη τις συνέπειες και που λαμβάνει αποφάσεις με βάση αρχές και όχι την ευκολία.


Τίποτα
Και έπειτα υπάρχουν οι άνθρωποι που αρνούνται να εγκαταλείψουν οτιδήποτε. Αυτή η απάντηση μπορεί να μοιάζει με αποφυγή της ερώτησης, αλλά λέει ακριβώς ό,τι και οποιαδήποτε άλλη απάντηση. Συχνά αντανακλά ισχυρογνώμονα, αυτοπεποίθηση και αντίσταση στον περιορισμό. Αυτά τα άτομα εκτιμούν τον έλεγχο των επιλογών τους. Δεν τους αρέσει να είναι εγκλωβισμένα ή να αναγκάζονται να συμβιβαστούν, έστω και υποθετικά. Δεν έχει να κάνει με το φαγητό σε αυτό το σημείο - έχει να κάνει με την αυτονομία.



Αυτό που κάνει αυτό το είδος ερώτησης να φαίνεται εκπληκτικά ακριβές είναι ο τρόπος με τον οποίο συνδέει τη συμπεριφορά με υποκείμενα μοτίβα. Η σχέση σας με το φαγητό αντικατοπτρίζει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε άλλα μέρη της ζωής. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεστε τις λιγούρες, τις ρουτίνες και τους συμβιβασμούς είναι συχνά ο ίδιος με τον οποίο διαχειρίζεστε τις αποφάσεις, την πειθαρχία και τις προτεραιότητες γενικότερα. Δεν έχει να κάνει με το ίδιο το συστατικό - έχει να κάνει με το τι αντιπροσωπεύει στην καθημερινότητά σας.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να το διατηρήσετε αυτό γειωμένο. Δεν πρόκειται για επιστημονική διάγνωση ή για μια σταθερή ετικέτα. Δεν ορίζει ποιος είστε με απόλυτους όρους. Είναι περισσότερο σαν μια αντανάκλαση - μια γρήγορη εικόνα των τάσεων, όχι μια πλήρη εικόνα. Οι άνθρωποι είναι πιο περίπλοκοι από μια μεμονωμένη επιλογή και το πλαίσιο έχει πάντα σημασία. Ωστόσο, αυτές οι μικρές γνώσεις μπορούν να είναι αποκαλυπτικές επειδή αξιοποιούν πραγματικά μοτίβα.

Υπάρχει επίσης ένας λόγος για τον οποίο ερωτήσεις σαν κι αυτή είναι τόσο δημοφιλείς. Είναι απλές, κατανοητές και εύκολες στην απάντηση. Οποιοσδήποτε μπορεί να ασχοληθεί άμεσα με αυτές. Αλλά ταυτόχρονα, προσφέρουν αρκετό βάθος για να νιώσουν ουσιαστικές. Αυτή η ισορροπία είναι που τις κάνει να παραμένουν. Δεν χρειάζεστε προσπάθεια ή εμπειρία για να συμμετάσχετε, αλλά εξακολουθείτε να φεύγετε σκεπτόμενοι την απάντησή σας.

Τελικά, το μεγαλύτερο συμπέρασμα δεν έχει να κάνει με το ποιο συστατικό θα επιλέξετε. Έχει να κάνει με την αναγνώριση ότι ακόμη και οι μικρές αποφάσεις έχουν βάρος. Τα πράγματα που είστε διατεθειμένοι να εγκαταλείψετε -και τα πράγματα που αρνείστε να αφήσετε πίσω- λένε κάτι για το πώς σκέφτεστε, πώς θέτετε προτεραιότητες και πώς διαχειρίζεστε την καθημερινή ζωή.

Έτσι, όταν επιστρέφετε στο ερώτημα, δεν πρόκειται πλέον μόνο για το φαγητό. Γίνεται μια αντανάκλαση αυτού που έχει σημασία για εσάς. Όχι με έναν δραματικό τρόπο που αλλάζει τη ζωή σας, αλλά με έναν διακριτικό, ειλικρινή τρόπο. Και μερικές φορές, αυτές οι μικρές σκέψεις αποκαλύπτουν περισσότερα από όσα θα μπορούσαν ποτέ να αποκαλύψουν οι μεγάλες, προφανείς επιλογές.

[Μάνος]

Μάλιστα..........

[Δωρουλα]