Χορός: τα όμορφα και τα... δύσκολα

Άβαταρ μέλους
Θοδωράκος
Δημοσιεύσεις: 23633
Εγγραφή: 27 Απρ 2007 3:37 pm
Τοποθεσία: Αθήνα

Χορός: τα όμορφα και τα... δύσκολα

Δημοσίευση από Θοδωράκος »

Νομίζω ελάχιστα πράγματα μπορούν να συγκριθούν με το πεδίο που ανοίγει ο χορός, τόσο για την έκφραση της δημιουργικότητάς μας, της χαράς μας, και ουσιαστικά της ίδιας μας της Ψυχής, όσο και για να ερχόμαστε και αντιμέτωποι με εκείνα τα θέματα και τις δυσκολίες που μπορεί να έχουμε, που ενδεχομένως να μας εμποδίζουν στο να γευτούμε την ομορφιά του στο μέγιστο. :x

Όντας αρκετά χρόνια μαθητής, είδα και βλέπω τα πανέμορφα και πολλαπλά οφέλη του. :x Πέραν από την κοινωνικοποίηση, την διασκέδαση, την δημιουργικότητα, την εκγύμναση του σώματος, υπάρχουν και άλλα, που πάνε και προς μία άλλη κατεύθυνση, πιο εσωτερική και αυτογνωσιακή. :romance-heartbeating:

Ανοίγω λοιπόν αυτό το τόπικ και καλώ όσους ασχολούνται ή έχουν ασχοληθεί να μοιραστούν την εμπειρία τους! Αλλά ακόμα και όσοι δεν το έχουν θελήσει (ή μπορεί να το θέλουν αλλά να μην το έχουν τολμήσει), πως το βλέπουν, πως το νιώθουν, ή ενδεχομένως τι είναι αυτό που τους εμποδίζει να το τολμήσουν!

Θα το χωρίσω κάπως ανά "κατηγορία", βέβαια μπλέκονται όλα μεταξύ τους.

Σίγουρα ο χορός συνδέεται άμεσα με την έκφραση συναισθημάτων. Αυτό υπάρχει παντού, σε όλες τις "κατηγορίες". Και ήταν από τα πρώτα εμπόδια που είχα, γιατί όταν ξεκίνησα η ντροπή και η συστολή έπαιζε στο φουλ. Όμως και μετά, κάπως "κρύφτηκε" στο να κάνω σωστά τα βήματα (και ακόμα θέλει λίγη προσοχή εκεί), αλλά τελικά δεν είναι αυτή η ουσία του χορού. Γιατί μπορεί να τα κάνεις όλα σωστά, αλλά χωρίς το συναίσθημα, χωρίς την έκφραση, κάπου χάνεται η ουσία...

Υπάρχουν λοιπόν οι χοροί που τους χορεύεις μόνος σου. Ίσως το πιο γνωστό να είναι το ζεϊμπέκικο, αλλά μπορούν να υπάρξουν και χορογραφίες πχ rumba, salsa, που να είσαι χωρίς παρτενέρ. Εκεί εγώ είδα τελείως απογυμνωμένα την όποια ντροπή, την όποια συστολή στην έκθεση, και το πως η κάθε ανασφάλεια εκτίθεται. Μόνος απέναντι στο κοινό, δεν έχεις "που να κρυφτείς", αλλά και από την άλλη υπάρχει και η παγίδα της έπαρσης του "κοιτάχτε με": δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, τουλάχιστον εγώ έτσι το έχω δει. Όμως μέσα από αυτά, έχω δει πως είναι το να στηρίζομαι στα πόδια μου, πως να μην φοβάμαι να εκτεθώ, να μην μαζεύομαι, αλλά ούτε να ξεφεύγω μέσω της υπερβολής και του να κάνω "φασαρία". Ειδικά το τελευταίο, η υπερβολή, ας πούμε ότι είναι μια διαδρομή που έχει ακόμα λίγο περπάτημα. 8-}

Μετά υπάρχουν οι ομαδικές χορογραφίες, που ναι μεν είσαι χωρίς παρτενέρ, αλλά είσαι μέρος ομάδας. Για παράδειγμα, τα Dance Fitness. Εκεί υπάρχει η ομαδικότητα, η συνεργασία, και θέματα συγχρονισμού, σχημάτων, ομοιογένειας. Ναι μεν μπορεί να μην αισθάνεσαι τόσο "γυμνός", ως μέρος ενός συνόλου, ταυτόχρονα όμως υπάρχει και μία ευθύνη απέναντι στο σύνολο. Η συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων, είναι ίσως ένας από τους τομείς που δεν είναι απαραίτητο ότι έχουμε εκπαιδευτεί, και αυτές οι χορογραφίες είναι πολύ ωραία ευκαιρία. Να γνωρίσεις άλλους ανθρώπους, τον τρόπο που λειτουργούν και μαθαίνουν, αλλά και πως εσύ ο ίδιος λειτουργείς μέσα σε ένα σύνολο. Και ναι μεν μπορεί να προκύπτουν ακόμα και εντάσεις και διενέξεις, όμως μέσα από αυτό μαθαίνεις να διευρύνεις την αντίληψή σου, να γνωρίσεις άλλες οπτικές, και κυρίως να καταλάβεις ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι, ούτε όλοι λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Και όταν έρχεται η ώρα του αποτελέσματος, το μοίρασμα της χαράς, την κάνει και πολλαπλασιάζεται! O:-)

Βεβαίως υπάρχουν και οι χοροί με παρτενέρ. Τώρα θα μπορούσα απλά να παραπέμψω στην κατηγορία "ΣΧΕΣΕΙΣ" :)) γιατί πραγματικά εκεί έρχεσαι σε επαφή με πάρα πάρα πολλά πράγματα. Τουλάχιστον σε μένα εκεί υπήρξαν και υπάρχουν ακόμα οι μεγαλύτερες προκλήσεις και δυσκολίες. Γιατί δεν είναι απλά "ντάμα - καβαλιέρος", δεν είναι απλά "άντρας - γυναίκα", είναι και το ότι έρχεσαι σε πολύ πολύ στενή επαφή ο ένας με τον άλλον. Κοινώς, γίνεται το έλα μάνα μου να δεις! :)) Ένα μεγάλο κεφάλαιο που με δυσκόλεψε πολύ ήταν αυτό της εμπιστοσύνης και της επικοινωνίας. Γιατί ναι μεν "ο καβαλιέρος διευθύνει και η ντάμα ακολουθεί", αλλά αυτό έχει πολύυυυυ ζουμί, και ας φαίνεται απλό. Γιατί αν ο καβαλιέρος δεν πατάει γερά τα πόδια του στην γη, και κάνει βήματα μαζεμένα και ανασφαλή (τυχαίο παράδειγμα 8-} ), που να ξέρει και η ντάμα πως να ακολουθήσει; Ή άμα ο καβαλιέρος θέλει να δειχθεί (επίσης τυχαίο παράδειγμα 8-} ), έρχεται όλη η ισορροπία και γίνεται μπάχαλο, ειδικά αν συμπεριλάβεις ότι η ομορφιά και η χάρη στο ζευγάρι είναι πεδίο της ντάμας. Μπορεί ακόμα και η ντάμα να είναι ταυτόχρονα και δασκάλα πχ, και όταν πάει να βοηθήσει τον καβαλιέρο, εκείνος να μουλαρώνει (τυχαίο παράδειγμα και αυτό 8-} ), και η όλοι επικοινωνία να πηγαίνει άπατη. Όταν όμως έρχεται η στιγμή της αρμονίας μεταξύ του ζευγαριού, βγαίνει μία τέτοια μαγεία, που δύσκολα την περιγράφεις. :romance-heartbeating:

Και τέλος, υπάρχουν οι χορογραφίες που χορεύεις και με παρτενέρ, και ως μέρος μιας ομάδας. Και εκεί γίνεται ένα ωραίο κοκτέιλ όλων των προηγουμένων. :)) :x

Είναι πανέμορφος ο χορός, και έχει τόσα πολλά να μας προσφέρει! :x Αλλά ταυτόχρονα είναι και ένα τελείως πρακτικό πεδίο, που (αν το θέλεις) μπορείς να δεις "φάτσα φόρα" πολλά θεματάκια, αλλά επίσης και να τα διορθώσεις, να τα αλλάξεις, να τα εξομαλύνεις, και να δεις τον καρπό της προσπάθειας να ανθίζει. :x O:-)

Για παράδειγμα, κάποια αδυναμία στην αποφασιστικότητα μπορεί να ακούγεται κάπως αόριστη και θεωρητική, όμως όταν την βλέπω στον χορό, είναι εντελώς ξεκάθαρη και πρακτική. Το να εστιάσω στο να την βελτιώσω, έχει την δυνατότητα να έρθει και να "παρασείρει", ας πούμε, μέσω της καλλιέργειάς της και γενικότερα την αποφασιστικότητα και σε άλλους τομείς της ζωής μου. Το ίδιο και η επικοινωνία με την ντάμα, ή με την συνεργασία μέσα σε μία ομάδα. Λειτουργεί κάπως αλληλένδετα και αμφίδρομα όλο αυτό, με έναν πολύ όμορφο και ενδιαφέροντα τρόπο. :x O:-)

Αυτά από μένα. :x >:d< >:d< >:d<
Πολέμα και Οραματίσου @};-

Ανοίγω την Καρδιά μου στον Θεό. :romance-heartbeating:
Άβαταρ μέλους
Vasoula
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 88676
Εγγραφή: 24 Απρ 2007 11:47 am
Τοποθεσία: Σείριος

Re: Χορός: τα όμορφα και τα... δύσκολα

Δημοσίευση από Vasoula »

ωραίο θέμα Θοδωράκο

και έχει και πνευματικότητα...

γιατί πρώτα πρέπει να μαζέψεις τον εγωισμό σου, για να απολαύσεις τα οφέλη του χορού...όπως σε όλα δηλαδή

όταν ο εγωισμός δεν μαζεύεται, ότι και να κάνεις, είτε χορό, είτε πουλάς τριαντάφυλλα στον δρόμο ( 8-} ) έχει χαθεί η μαγεία της Ψυχής μας


για να δούμε τι θα πουν και τα άλλα παιδάκια

:romance-heartstiny:
H Aγάπη μου για εσάς έχει χρώμα Λευκό

Εικόνα
____________________________________________
Reiki Center - Ρεικι
Άβαταρ μέλους
Annoula
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 33739
Εγγραφή: 27 Απρ 2007 2:43 pm

Re: Χορός: τα όμορφα και τα... δύσκολα

Δημοσίευση από Annoula »

Ας ξεκινήσω κι εγώ την εμπειρία μου καταρχάς με την ντροπή της έκθεσης. Στην αρχή υπήρχε φουλ. Όσο περισσότερο εξοικειωνόμουν τόσο λιγόστευε. Ήταν μεγάλος ανασταλτικός παράγοντας στο να το χαρώ. Με μάγκωνε στο σώμα. Αυτό με τον καιρό ξεπεράστηκε σε μεγάλο βαθμό. Βέβαια, σε έναν καινούργιο χορό που ακόμα δεν έχω βρει τα πατήματά μου θα ξεπηδήσει μπορώ όμως πιο εύκολα να το δουλέψω. @};-
Το θέμα των ζευγαριών μεγάλο κεφάλαιο. Εκεί γίνεται το έλα μάνα μου να δεις. Καταρχάς μέχρι να μάθω να μάθω αν εκφράζω αυτό που ένιωθα εκείνη την ώρα και την ανάγκη μου, το κράταγα μέσα, τσαντιζόμουν και μετά γινόταν το έλα μάνα μου να δεις. Σκοτωμοί ( 8-} 8-} 8-} 8-} ). Ένα άλλο θέμα που είναι σε επεξεργασία ακόμα είναι η σχέση μεταξύ καβαλιέρου ντάμας. Ενώ σαν καβαλιέρος θα το πάω με αυτό που είμαι εκείνη τη στιγμή πιο ελαφριά, σαν ντάμα βαραίνω και πάω και να ελέγξω ( :D :D :D :D :D :D ) και εκεί φυσικά η όλη συνεργασία γίνεται δύσκολη. Με βάζει :D όμως καθε φορά στη διαδικασία να το δουλεύω εσωτερικά (έχει λίγο ακόμα).
Στα ομαδικά, επειδή η έννοια της ομάδας και αυτό που είναι έχει μεγάλη σημασία για εμένα εκεί πάνε πίσω όλα τα υπόλοιπα (θέλουν δε θέλουν) γιατί η ομάδα προέχει. Δεν είναι ότι δε βγαίνουν συναισθήματα αλλά το κυριάρχο συναίσθημα είναι η ομάδα οπότε μου είναι πιο απλό μέσα μου το τι έχει προτεραιότητα :x
Παρά όμως τι όποιες δυσκολίες συναντάω, είμαι τόσο ευγνώμων και χαρούμενη για αυτή τη διαδρομή και αυτά που βλέπω καθημερινά μέσα από το χορό :romance-heartbeating: :romance-heartbeating: :romance-heartbeating:
Αν ο Θεός είναι η πρωταρχική Αιτία η Αγάπη θα είναι το αποτέλεσμα
Πατέρα μου/Μητέρα μου, είναι παιδί της Αλήθειας και μόνο αυτή είναι ο δρόμος ο δικός μου προς εσένα
Πολέμα και Οραματίσου
Άβαταρ μέλους
Ιωαννάκι
Δημοσιεύσεις: 17683
Εγγραφή: 05 Νοέμ 2010 10:53 pm

Re: Χορός: τα όμορφα και τα... δύσκολα

Δημοσίευση από Ιωαννάκι »

Ωραίο θέμα, Θοδωράκο :romance-heartstiny:

Χορός :romance-heartbeating: Για μένα ήταν και είναι ένας από τους πιο απολαυστικούς αλλά και αποτελεσματικούς τρόπους να εντοπίσω και να δουλέψω κάποια προσωπικά θέματα-εμπόδια.
Αρχικά το θέμα της έκθεσης, το οποίο με ταλαιπωρούσε παιδιόθεν. Το να μπορώ να στέκομαι μπροστά σε κοινό και να μην τρέμει το φυλλοκάρδι μου για το αν θα τα κάνω όλα τέλεια και πώς θα με κρίνουν οι άλλοι, ήταν ένα πρώτο θέμα που έπρεπε να αντιμετωπίσω και θεωρώ ότι έχει δουλευτεί πολύ. Και δεν σταματά εδώ, γιατί έπρεπε μετά να αντιμετωπίσω και τη δική μου στάση απέναντι στους άλλους, να μην συγκρίνομαι και απογοητευτώ, να μην τους κρίνω και εγώ με τη σειρά μου αυστηρά, αλλά να μπορώ να βλέπω την υπέρβαση και την προσπάθεια. Επίσης, το να μπορώ να μην στέκομαι σαν αγγούρι, όχι μόνο σωματικά αλλά και εκφραστικά. Να μπορώ να εκφράζομαι μέσα από τον χορό, να βιώνω τα συναισθήματα που μου προκαλεί και να ανασύρω τα συναισθήματα αυτά σε κάθε χορογραφία. Μεγάλο κεφάλαιο αυτό. @};-
Έπειτα το θέμα έλεγχος, το οποίο δουλεύεται μανιωδώς :D αλλά δεν έχει εξαληφθεί. Αρχικά είχα μεγάλη αδυναμία να αφεθώ και να απολαύσω, φυσικά πλέον απολαμβάνω πολύ πιο εύκολα και αφήνομαι, αλλά πολλές φορές το κεφάλι μου κολλάει και δεν αφήνομαι πλήρως στο τι νιώθω, αλλά κολλάω στο τι ξέρω και τι θεωρώ πως περιμένω και θα γίνει. Εκεί γίνεται το σύστριγγλο, και ο δάσκαλός μου επανειλημμένα μου έχει αναφέρει ότι όσες φορές αφήνομαι και δεν προσπαθώ να ελέγξω χορεύω πιο όμορφα :x
Σε επίπεδο ομάδας τώρα, επίσης έχουν δουλευτεί κ δουλεύονται κομμάτια. Αρχικά το να μπορώ να συνδεθώ και έπειτα να φύγει ο εγωισμός που με θέλει, καλύτερη, σωστότερη, χειρότερη κλπ κλπ. Η ομάδα αναπνέει και λειτουργεί σαν ένας ενιαίος οργανισμός και δεν χωράνε εγωισμοί και συγκρίσεις. Έμαθα να αγκαλιάζω τα λάθη μου και τα λάθη των άλλων στην ομάδα, όπου όλοι λειτουργούμε με την διάθεση να καλύψουμε όσα λάθη γίνουν μέσα από την Ενότητα της ομάδας και αυτό φυσικά δεν θα το πετυχαίναμε χωρίς το παράδειγμα και την καθοδήγηση της δασκάλας μας. :romance-heartbeating:
Γενικά ο χορός με φέρνει πιο κοντά στον Εαυτό μου, τον αγαπώ και νιώθω τεράστια Ευγνωμοσύνη που βρέθηκαν δύο Δάσκαλοι να μου τον διδάξουν με υπομονή και Αγάπη. Ευχαριστώ πολύ Εμμάκι μου και Γιωργάκη μου :romance-adore: :romance-heartbeating:
Θυμάμαι-Πιστεύω-Ζω :romance-heartbeating:
Όσο μακρύτερα ο Θεός, τόσο μακρύτερα πηγαίνω... :romance-heartbeating:
Άβαταρ μέλους
Δεκατριούλης
Δημοσιεύσεις: 4635
Εγγραφή: 29 Ιαν 2011 1:10 pm

Re: Χορός: τα όμορφα και τα... δύσκολα

Δημοσίευση από Δεκατριούλης »

Eίναι παρα πολλά τα θεματα που βαζει ο Θοδωράκος μας και πραγματικά δεν ξέρω τι να πρωτογράψω! θα μπορούσα να γράφω για ώρες ακόμα και για τις ομαδικές χορογραφίες που ενώ μέχρι τώρα δεν είχα πολύ μεγάλη επαφή, φέτος είχα μια εντονη εμπειρία με το αργεντίνικό τανγκο που κυρίως χορεύω. Ομως θα εστιαστώ σε λίγα πραγματάκια που για εμενα είναι/ήταν τα πιο σημαντικά.

Το πρώτο είναι ότι ο χορός, ο κάθε χορός σε συνδέει με το έδω και το τώρα. Το σώμα, ο νους και τα συναισθήματα ενώνονται στην στιγμή. Οχι κι ευκολο πράγμα βεβαια. Και όταν χορεύεις σε ζευγάρι αυτη η ενωση προσπαθεί να συναντήσει και τον άλλον ανθρωπο , μαζι και την μουσική!
Οι κινδυνοι μεσα σε αυτό απειροί. Να γίνει αυτό "συνήθεια, να μπει η αλαζονεία του " φαίνεσθε ". Συνηθισμένοι κινδυνοι αυτοί, είδικά στο αργεντινικο τανγκο.

Το δευτερο είναι αυτό που λέει εδώ ο Θοδωράκος...
Θοδωράκος έγραψε: 29 Απρ 2024 3:25 pm Για παράδειγμα, κάποια αδυναμία στην αποφασιστικότητα μπορεί να ακούγεται κάπως αόριστη και θεωρητική, όμως όταν την βλέπω στον χορό, είναι εντελώς ξεκάθαρη και πρακτική. Το να εστιάσω στο να την βελτιώσω, έχει την δυνατότητα να έρθει και να "παρασείρει", ας πούμε, μέσω της καλλιέργειάς της και γενικότερα την αποφασιστικότητα και σε άλλους τομείς της ζωής μου. Το ίδιο και η επικοινωνία με την ντάμα, ή με την συνεργασία μέσα σε μία ομάδα. Λειτουργεί κάπως αλληλένδετα και αμφίδρομα όλο αυτό, με έναν πολύ όμορφο και ενδιαφέροντα τρόπο. :x O:-)
Εμενα με βοηθησε πολύ ο χορός στην λήψη της απόφασης και την αποφασιστικότητα στην υλοποίηση, ειδικότερα όταν αυτο συνδεόταν με τον αρσενικό και τον θηλυκό ρόλο. Το πως αυτό θα γινεται αρμονικά, το πως θα παρασυρει ο ένας τον άλλον ωστε να αυξηθεί η επικοινωνία και να ανθίσει η όμορφιά.
Ας αφησουμε την κριτική για τους ανθρώπους γύρω μας και ας ακολουθησουμε τον δρόμο που δείχνει η καρδιά μας.
Άβαταρ μέλους
Δεκατριούλης
Δημοσιεύσεις: 4635
Εγγραφή: 29 Ιαν 2011 1:10 pm

Re: Χορός: τα όμορφα και τα... δύσκολα

Δημοσίευση από Δεκατριούλης »

Και μια ταινία που βασιζεται σε πραγματική ιστορία και δειχνεί ότι οι εξουσίες δεν συμπαθούν πάντα τον χορό!
Οι ναζι κυνηγούσαν επίσης όσους χορευαν σουινγκ!
https://www.ertflix.gr/vod/vod.339980-jimmys-hall-1
Ας αφησουμε την κριτική για τους ανθρώπους γύρω μας και ας ακολουθησουμε τον δρόμο που δείχνει η καρδιά μας.

Επιστροφή στο “ΧΟΡΟΣ”